Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 października 2017 r. ustanowiono dla skarżącej adwokata z urzędu.
Pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, a następnie sporządził zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 22 stycznia 2018 r. odrzucające skargę strony. Zażalenie zostało uwzględnione. W piśmie z dnia 22 listopada 2017 r. pełnomocnik strony wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały pokryte ani w części ani w całości.
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wskazać trzeba, że przepis § 21 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714) stanowi, że wysokość stawki minimalnej "w innej sprawie" wynosi 240 zł. Z tego też tytułu, mając na względzie przedmiot skargi pełnomocnikowi strony należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej wysokości.
Z kolei zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d za udział w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł,
Stosownie do § 4 ust. 3 cyt. rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżącego należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.