Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na trudną sytuację materialną. Zaznaczył, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym i utrzymuje się z zasiłku stałego w kwocie 604 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca podał, że prowadzi jednoosobowego gospodarstwo domowe i nie posiada jakiegokolwiek majątku.
Na wezwanie referendarza sądowego D. M. wyjaśnił, że jako członka rodziny w druku formularza podał swoją córkę, która wszakże z nim nie mieszka lecz względem której jest zobowiązany do płacenia alimentów. Oprócz tego nadesłał dwie faktury na zakup lekarstw oraz decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] r. zgodnie z którą skarżący został skierowany, na koszt Gminy P. do Schroniska dla bezdomnych im. [...] w P. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
W realiach rozpoznawanej sprawy, uwzględniając okoliczności powołane przez skarżącego oraz informacje uzyskane od niego na wezwanie referendarza sądowego uznano, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie.
Wnioskodawca jest osoba samotną, uzyskującą bardzo niski dochód, której sytuacja materialna była poddana kontroli Ośrodka Pomocy Społecznej w P. Potwierdzeniem tego jest nadesłana decyzja o skierowaniu skarżącego do schroniska dla bezdomnych, która w sposób bezpośredni potwierdza informacje podane w druku formularza. W opisywanej sytuacji nie sposób uznać, że D. M. będzie w stanie samodzielnie ponieść koszty postępowania sądowego. Jest on bowiem osobą znajdującą się w szczególnie trudnym położeniu materialnym.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.