Uzasadnienie
Prezydent Miasta Z. decyzją z [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 32 ust. 2 oraz art. 30 i 48 ust. 3 ustawy z 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2220) zażądał od M.W. (dalej strona lub skarżąca) zwrotu nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego wraz z odsetkami na dwoje dzieci w kocie 1 440 zł za okres od 1 czerwca 2019 r. do 31 października 2019 r. i wskazał, że gdy decyzja uzyska status ostateczności skierowana zostanie na drogę postępowania egzekucyjnego.
Odwołanie od tej decyzji strona wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach pismem z 16 grudnia 2019 r. Wyraziła w nim swoje niezadowolenie i podniosła, że od maja 2019 r. jest osadzona w [...], a jej dzieci były u jej mamy a następnie u siostry. Podniosła, że przysługujące świadczenia przekazane zostały na konto córki i ona z nich nie korzystała. Podniosła, że nie została poinformowana o tym, że z uwagi na osadzenie w [...] obowiązana była złożyć wnioski o cofnięcie przysługujących jej świadczeń na dzieci.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach postanowieniem z [...] r. nr [...], wydanym na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W motywach tego postanowienia przedstawiono wpierw dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie przywołano treść stosownych postanowień wskazanego powyżej Kodeksu dotyczących skutecznego wniesienia odwołania.
Organ ten podniósł, że decyzja organu pierwszej instancji z [...] r. została stronie doręczona 3 grudnia 2019 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej decyzji podpisanego przez stronę, a tym samym termin do wniesienia odwołania upłynął 17 grudnia 2019 r. Jak wynika z prezentaty umieszczonej na kopercie z odwołaniem, zaadresowanej do organu pierwszej instancji, odwołanie to zostało złożone do Oddziałowego w Oddziale Zewnętrznym w L. [...] w H. 19 grudnia 2019 r., a więc dwa dni po upływie terminu do wniesienia odwołania. Strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. W końcowej części uzasadnienia przywołano regulacje § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 21 grudnia 2016 r. w sprawie regulaminu organizacyjno- porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U. z 2016 r., poz. 2231) oraz wskazano na prawidłowe pouczenie o wnoszeniu odwołania w decyzji organu pierwszej instancji.
Z postanowieniem tym nie zgodziła się strona, która wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, gdyż z powodu 2 dni nie uwzględniono jej odwołania. Podniosła, że nie ma wpływu na odbiór korespondencji przez administrację [...], ponadto od maja 2019 r. pozostaje na lekach, gdyż do tej placówki przywieziona została ze [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wystąpiło o jej oddalenie i przywołało analogiczną argumentację do tej, którą zamieściło w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia.
Pismem z 21 sierpnia 2020 r. pełnomocnik skarżącej, radca prawny K.L., podtrzymała wniesioną skargę, akcentując występowanie przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) wykazała, że zaskarżone postanowienie odpowiada wymogom prawa. Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie każde naruszenie przepisów prawa będzie uzasadniało uwzględnienie wniesionej skargi do sądu administracyjnego, a jedynie takie, które będzie miało znaczenie dla kontrolowanego rozstrzygnięcia.
Wniesiona skarga nie mogła zostać uwzględniona, ponieważ organ odwoławczy nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa w stopniu uzasadniającym jej uwzględnienie. Stosownie do postanowień art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się za pośrednictwem organu pierwszej instancji w terminie czternastu dni od dnia otrzymania decyzji. W rozpoznawanej sprawie skarżąca otrzymała decyzję organu pierwszej instancji [...] r. i wynika to ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji zalegającego w aktach administracyjnych sprawy. Pouczenie o przysługujących środkach prawnych zostało w tej decyzji zamieszczone i jest ono zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.
W świetle przedstawionego stanu faktycznego termin do wniesienia odwołania upływał 17 grudnia 2019 r., natomiast skarżąca osobiście odwołanie złożyła do Oddziałowego w Oddziale Zewnętrznym w L. [...] w H. 19 grudnia 2019 r., a zatem dwa dni po upływie przewidzianego terminu.
W odwołaniu tym nie zawarła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jak również nie wykazała, aby uchybienie temu terminowi nastąpiło bez jej winy. W tej sytuacji faktycznej organ odwoławczy uprawniony i zobowiązany był do podjęcia jedynego rozstrzygnięcia, a mianowicie do wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Każde inne rozstrzygnięcie tego organu obarczone byłoby wadą prawną uzasadniającą jego eliminację z obrotu prawnego,
W skardze to tutejszego Sądu skarżąca wyraża niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia, jednocześnie akcentuje, że wnosi o przywrócenie terminu, albowiem od maja 2019 r. pozostaje na lekach, gdyż do [...] przywieziona została ze [...]. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wskazał, że postanowieniem z [...] r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a skarżąca nie skorzystała z możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na to postanowienie. Skład orzekający w tej sprawie nie może się wypowiedzieć co do tej okoliczności dotyczącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ponieważ wykracza ona poza ramy rozpoznawanej sprawy. Na marginesie można zaznaczyć, że skarżąca dysponowała możliwością poddania sądowej kontroli prawidłowości wydania tego postanowienia, jednakże z niej nie skorzystała.
Przedstawione powyżej rozważania pozwalają stwierdzić, że organ odwoławczy nie dopuścił się naruszeń przepisów prawa procesowego, które uzasadniałyby uwzględnienie wniesionej skargi.
Skoro kwestionowane postanowienie nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi, należało stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.
mr