Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa J. W. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe utrzymując się ze świadczenia rentowego w wysokości 1874 zł miesięcznie. Skarżący podkreślił, że jest osobą zaliczoną do II grupy inwalidzkiej, a uzyskiwany dochód służy na pokrycie bieżących potrzeb egzystencjalnych, w tym ponoszenie wydatków związanych z utrzymaniem budynków w należytym stanie technicznym. Wnioskodawca powołał się przy tym na dokumenty nadesłane przy wnioskach o przyznanie prawa pomocy złożonych winnych sprawach.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Oceniając wniosek złożony przez J. W. i uwzględniając stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach postanowieniu z dnia 31 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Gl 1872/13 uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, jednakże jego sytuacja materialna nie kwalifikuje go do grona osób, które mogą skorzystać z przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że J. W. dysponuje stałym miesięcznym dochodem we wskazanej wyżej kwocie. Analiza informacji zawartych w aktach sprawy o sygn. II SA/Gl 1872/13 pozwoliła stwierdzić, że dochód ten jest przeznaczany głównie na zaspokajanie potrzeb bytowych tego gospodarstwa. Zauważyć trzeba, że we wspomnianej sprawie do bieżących wydatków Sąd zaliczył również wydatki na opał, leczenie, a także koszty związane z prowadzonym remontem budynku mieszkalnego. W chwili obecnej, ze względu na porę roku wnioskodawca nie ponosi kosztów ogrzewania, a wobec tego nie znaleziono podstaw do ich uwzględnienia w zestawieniu. Reasumując, należy jednak przychylić się do tezy, że J. W. może mieć znaczące trudności w zdobyciu środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego.
Oddalając wniosek w pozostałej części pod uwagę wzięto przede wszystkim to, że skarżący posiada stałe źródło dochodu, a wykazane stałe, miesięczne wydatki, pomimo ze stanowią istotną część jego domowego budżetu, nie konsumują go w całości. Tym samym jego sytuacji materialnej nie sposób traktować jako szczególnie ciężkiej co ewentualnie mogłoby dawać podstawę do uwzględnienia wniosku w całości i ustanowienia fachowego pełnomocnika opłacanego ze środków Skarbu Państwa.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia