Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy H. Z. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Motywując swój wniosek wskazał, że ze względu na wiek (72 lata) oraz stan zdrowia (schorzenia) nie jest w stanie "dorobić do emerytury". Skarżący wyjaśnił, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z 42 – letnim synem, który pracuje sezonowo. Skarżący uzyskuje dochód ze świadczenia emerytalnego w wysokości 1041 zł miesięcznie, syn nie posiada stałego źródła dochodu. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi budynek mieszkalny o pow. 105 m2 oraz nieruchomość rolna (łąka) o pow. 17 arów.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Analiza sytuacji materialnej skarżącego nie pozwoliła stwierdzić, że jest on osobą, której należałoby przyznać prawo pomocy.
Ocena, czy osoba ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy rzeczywiście zasługuje na jego przyznanie dokonywana jest wieloaspektowo z uwzględnieniem nie tylko wysokości dochodów poszczególnych członków rodziny strony, lecz również ich możliwości zarobkowych.
W realiach rozpoznawanej sprawy bezspornym jest, że jedynym źródłem dochodu H. Z. jest świadczenie emerytalne uzyskiwane przezeń w wysokości 1041 zł miesięcznie. Z pola widzenia nie można jednak tracić faktu, że wnioskodawca zamieszkuje wraz z pełnoletnim synem. W druku formularza nie podano żadnej informacji na temat powodów dla których A. Z. nie jest zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna i nie uzyskuje należnych z tego tytułu świadczeń. Co więcej, sam skarżący wskazał, że syn utrzymuje się z prac dorywczych, a biorąc pod uwagę porę roku i rozpoczęcie sezonu budowlanego, uznać przyjdzie, że będzie on miał możliwość uzyskania chociażby czasowego zatrudnienia i zdobycia w ten sposób dodatkowych środków, które pozwolą na poniesienie wydatków związanych z postępowaniem sądowym.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.