Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 4 stycznia 2023 r. znak: SKO.PSŚ/41.5/3530/2022/20214 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: "Kolegium" lub "organ odwoławczy") odmówiło A.G. (dalej "skarżąca") przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody Śląskiego z 13 października 2022 r. nr [...].
Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie sprawy.
W dniu 13 października 2022 r. Wojewoda Śląski decyzją nr [...] uznał świadczenie wychowawcze na dzieci wypłacone skarżącej w okresie od 1.04.2018 r. do 30.09.2018 r. oraz w okresie od 01.04.2018 r. do 31.08.2018 r. w łącznej wysokości 5.730,60 zł za nienależnie pobrane świadczenie oraz zobowiązał skarżącą do jego zwrotu w terminie 30 dni od dnia, kiedy decyzja stanie się ostateczna.
Pismem z 26 listopada 2022 r. skarżąca złożyła odwołanie od ww. decyzji. Pismem z tego samego dnia skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody Śląskiego wskazując, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Skarżąca wskazała, że opiekowała się chorą matką, dziećmi oraz bratem co uniemożliwiło jej wniesienie odwołania od decyzji w terminie.
Zaskarżonym postanowieniem Kolegium odmówiło skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody Śląskiego. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Sam fakt sprawowania opieki nad członkami rodziny nie czyni wiarygodnym twierdzenia strony, że uchybienie terminu było przez skarżącą niezawinione.
Pismem z 2 stycznia 2023 r. skarżąca wniosła skargę na ww. postanowienie, żądając jego uchylenia w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania. Organowi odwoławczemu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.) poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia wszystkich okoliczności sprawy i nie uwzględnienie faktu, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia odwołania ze względu na sytuację rodzinną. Ponadto także art. 58 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy podczas gdy przedłożyła stosowną dokumentację medyczną dotyczącą matki oraz wyjaśniła, że zajmowała się chorym bratem oraz dziećmi.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko prezentowane w sprawie.
Pismem z 23 maja 2023 r. skarżąca cofnęła skargę, wniosła o umorzenie postępowania i odstąpienie od obciążenia jej kosztami postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie nie zachodziły okoliczności wymienione w art. 60 p.p.s.a., które stanowią przeszkodę skutecznego cofnięcia skargi, zaś oświadczenie skarżącej zawarte w piśmie z 23 maja 2023 r. w przedmiocie cofnięcia skargi nie nasuwa wątpliwości ani zastrzeżeń. Cofnięcie skargi należy zatem uznać za dopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.