Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. S. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...]r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...]r. nr [...]w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną po rozebraniu istniejącego budynku na działkach o nr ewid. [...] i [...], obr. 3 w Z. w rejonie ul. [...], w granicy terenu górniczego "A".
W treści przedmiotowej skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. -zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia uzgadniającego projekt decyzji o warunkach zabudowy. Wskazać przede wszystkim należy, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, W-wa 2004, str. 122). W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że aktem administracyjnym nie nadającym się do wykonania jest wyrażenie opinii lub uzgodnienia pomiędzy organami administracji.
Skoro więc zaskarżony akt nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wykonaniu, nie można skarżącemu udzielić ochrony tymczasowej polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia.
Ponadto skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia. Nie wykazał, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia mu znacznej szkody lub że skutki wykonania postanowienia byłyby trudne do odwrócenia. Tymczasem uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (vide: postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004).
W związku z powyższym wniosek skarżącego podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a.