Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy A. Z. zwróciła się o ustanowienie adwokata z urzędu. W wniosku skarżąca zaznaczyła, że mimo podejmowanych prób nie udało się jej znaleźć adwokata, który podjąłby się sporządzenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Skarżąca zadeklarowała, że mieszka samotnie, poza lokalem mieszkalnym o pow. 48,38 m2, nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, natomiast jest współwłaścicielką (w ½ udziału) samochodu marki [...]. Źródłem utrzymania się strony jest świadczenie emerytalne uzyskiwane w kwocie 1450 zł miesięcznie.
Pismem z dnia 9 października 2013 r. referendarz sądowy zobowiązał stronę do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez udokumentowanie dochodów, udokumentowanie wydatków związanych z utrzymaniem się oraz do nadesłania kserokopii dowodu rejestracyjnego, którego jest współwłaścicielką.
W odpowiedzi skarżąca nadesłała pismo procesowe datowane na dzień 21 października 2013 r. wraz z załącznikami. W oparciu o ich treść ustalono, że skarżąca otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 1424 zł netto miesięcznie, czynsz za lokal mieszkalny, w którym mieszka wynosi 275 zł, za energię elektryczną płaci, w ujęciu sześciomiesięcznym 89 zł, natomiast koszt dostawy wody i odbioru ścieków to kwota 69 zł. Oprócz tego strona opłaca usługi telekomunikacyjne w kwocie 58 zł, abonament RTV oraz abonament w TV kablowej w wysokości 84 zł. A. Z. przedstawiła również dwie faktury za lekarstwa zakupione w październiku br. opiewające na łączną kwotę około 139 zł. We wspomnianym piśmie procesowym z dnia 21 października 2013 r. skarżąca podkreśliła, że aktywnie poszukiwała pełnomocnika gotowego sporządzić skargę kasacyjną jednakże spotykała się z odmową.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Oceniając sytuację materialną A. Z. przez pryzmat wskazanych wyżej przepisów stwierdzono, że skarżąca nie znajduje się w sytuacji materialnej na tyle ciężkiej, aby można było stwierdzić, że jej wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim strona dysponuje stałym źródłem dochodu, który co prawda nie jest wielki, jednakże z powodzeniem pozwala jej na zaspokojenie swoich potrzeb życiowych. Ponadto, z treści pism procesowego z dnia 21 października 2013 r. wprost wynika, że strona dysponuje środkami pozwalającymi jej na aktywne poszukiwanie fachowego pełnomocnika gotowego sporządzić skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Uzasadnieniem dla przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie nie mogą być trudności w znalezieniu fachowego pełnomocnika, który byłby gotów sporządzić skargę kasacyjną, lecz sytuacja materialna. Strony. Powołane przez stronę okoliczności przeczą tezie o jej trudnym położeniu, a wobec tego uznano, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.