Uzasadnienie
Skarżący Starosta Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] roku. Zaskarżona decyzja wydana została na skutek rozpoznania odwołania K. B. i A. B. od decyzji Starosty Ż. z dnia [...] roku, nr [...]. Zatem skarżącym w niniejszej sprawie jest organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji.
Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.s.a., w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Z kolei art. 50 § 1 p.s.a. stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.
W ocenie Sądu Starosta Ż. nie ma interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.s.a., albowiem w postępowaniu administracyjnym występował w roli organu orzekającego w pierwszej instancji. Tym samym nie ma on przymiotu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Niezależnie od powyższego wskazać przyjdzie, że skarga została podpisana przez Członka Zarządu Powiatu G. F.. W tej sytuacji skarżący został wezwany przez Sąd do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu upoważniającego G. F. do podpisania skargi w imieniu Starosty Ż. lub do jej osobistego podpisania. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący przesłał odpis upoważnienia z dnia [...] roku, zgodnie z którym G. F. został upoważniony do wydawania w imieniu Starosty decyzji i innych rozstrzygnięć w indywidualnych sprawach z zakresu działania Wydziału Budownictwa oraz Wydziału Ochrony Środowiska. Dokument ten nie zawiera jednak umocowania do podpisywania względnie wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, iż brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.s.a.