Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Gminy B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. oraz orzekł o zwrocie stronie skarżącej wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Odpis tego orzeczenia został doręczony na wskazany przez pełnomocnika strony skarżącej adres w dniu [...]r.
[...]r. pełnomocnik Gminy B. – radca prawny M. P. skierował do Sądu pismo zatytułowane "zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w przedmiocie odrzucenia skargi Gminy B. wydane dnia [...]r. w sprawie o sygnaturze II SA/Gl 362/10 wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na ww. Postanowienie".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.). Strona może uchylić się od negatywnych następstw przekroczenia terminu jeżeli w ciągu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.) złoży wniosek o przywrócenie terminu; równocześnie z wnioskiem dokona czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 przywołanego przepisu) oraz, gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 przywołanego przepisu). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione kumulatywnie aby możliwe było przywrócenie terminu.
Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...]r. Sąd uznał, że wniosek ten jest niedopuszczalny.
W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że środkiem zaskarżenia w odniesieniu do postanowień kończących postępowanie sądowe jest skarga kasacyjna (art. 173 § 1 P.p.s.a.). tego rodzaju postanowieniem jest zaś niewątpliwie postanowienie o odrzuceniu skargi. Pełnomocnikowi strony skarżącej wypada przypomnieć, że zgodnie z treścią art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W realiach rozpoznawanej sprawy termin ten rozpoczął swój bieg z dniem doręczenia odpisu postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi – tj. od dnia [...]r. Trzydziestodniowy termin, o którym wspomina art. 177 § 1 P.p.s.a. upływał więc w dniu [...]r. Skierowanie, w dniu [...]r. do Sądu pisma, które pomimo mylnej nazwy jest w istocie skargą kasacyjną uznać należy za dokonane z zachowaniem ustawowego terminu.
W myśl art. 88 P.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym wniosek o przywrócenie terminu spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny. Wniosek uznaje się za niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności, np. jeśli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego oraz jeżeli czynność strony była dokonana w terminie- B. Dauter /w:/ B.Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, s. 222; H. Knysiak- Molczyk /w:/ T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s.338. W tym ostatnim przypadku przywrócenie terminu jest niedopuszczalne, albowiem przywrócić można jedynie termin, któremu strona uchybiła - art. 86 § 1 P.p.s.a. Niemożliwym jest natomiast, z uwagi na bezprzedmiotowość takiego żądania, przywrócenie terminu w sytuacji gdy strona w istocie dokonała czynności w terminie, nie dopuszczając się opóźnienia.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.