Uzasadnienie
Burmistrz Miasta i Gminy P. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] odmówił pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu działki Nr [...] położonej w P., stanowiącej własność I.G..
W następstwie rozpoznania zażalenia I. G. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] uchyliło postanowienie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.
Skargę na w/w postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. złożył Burmistrz Miasta i Gminy P. zarzucając, iż zostało ono wydane z naruszeniem prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie została wniesiona w imieniu Gminy P., która zresztą nie posiada w sprawie interesu prawnego, ale przez Burmistrza, który w sprawie działał jako organ administracji publicznej I instancji. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i wojewódzkich sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, iż organ powołany z mocy prawa do wydawania decyzji w sprawie objętej postępowaniem nie może być stroną tego postępowania, a tym samym nie może złożyć skargi do sądu administracyjnego /post. NSA z 26 maja 1982, SA/Gd 165/82, ONSA 1982 nr 1, poz. 49; uchwała SW z 22 października 1984, III AZP 5/84, OSP 1986, nr 2, poz. 2; uchwala NSA z 9 października 2000, OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 7/. Oznacza to, że skarga Burmistrza Miasta i Gminy P. jest niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm./.