Uzasadnienie
Burmistrz Miasta i Gminy P. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówił pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu działki nr [...] położonej w P., stanowiącej własność Starostwa Powiatu Z..
W następstwie rozpoznania zażalenia Zarządu Powiatu Z. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r. uchyliło postanowienie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.
Skargę na postanowienie SKO z dnia [...] r. złożył Burmistrz Miasta i Gminy P. zarzucając, iż zostało ono wydane z naruszeniem prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie została wniesiona w imieniu Gminy P., która zresztą nie posiada w sprawie interesu prawnego, ale przez Burmistrza, który w sprawie działał jako organ administracji publicznej I instancji. W orzecznictwie NSA, jak i SW nie budzi wątpliwości, iż organ powołany z mocy prawa do wydawania decyzji w sprawie objętej postępowaniem nie może być stroną tego postępowania, a tym samym nie może złożyć skargi do sądu administracyjnego /post. NSA z 26.05.1982, SA/Gd 165/82, ONSA 1982 nr 1, poz. 49; uchwała SW z 22.10.1984, III AZP 5/84, OSP 1986, nr 2, poz. 2; uchwala NSA z 9.10.2000, OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 7/. Oznacza to, że skarga Burmistrza Miasta P. jest niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z zm./.