Uzasadnienie
W skardze, która wpłynęła do Sądu w dniu [...] r. K. N. – W. i M. W. zawarli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu od skargi. Następnie, po wezwaniu ich do złożenia wniosku w przewidzianej przepisami formie poszerzyli zakres wniosku i wystąpili o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Z informacji zawartych w formularzu PPF oraz dokumentów nadesłanych na skutek wezwań referendarza sądowego wynika, że skarżący pozostają w gospodarstwie domowym wraz z dwójką dzieci, utrzymując się ze świadczenia uzyskiwanego przez K. N.– W. w kwocie [...] zł netto miesięcznie. W skład ich majątku, poza udziałem w prawie własności budynku jednorodzinnego ([...]) nie wchodzą żadne przedmioty o wartości powyżej 3.000 euro, skarżący nie posiadają również żadnych oszczędności. M. W. pozostaje obecnie bez zatrudnienia, a ze względu na fakt zadłużenia w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych nie jest w stanie zarejestrować się jako osoba bezrobotna i otrzymywać z tego tytułu jakiekolwiek świadczenia. Wedle przedłożonych dokumentów miesięczne wydatki skarżących kształtują się na poziomie około [...] zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Obowiązujące przepisy ustanawiają zasadę odpłatności postępowania (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), nie mniej jednak nie ma ona charakteru bezwzględnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Osobie fizycznej, która wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych prawo pomocy może być przyznane wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy przy uwzględnieniu treści przywołanych wyżej przepisów w kontekście wskazanych przez skarżących okoliczności stwierdzono, iż ich wniosek zasługuje na uwzględnienie jedynie w zakresie zwolnienia z wpisu od skargi.
Trzeba bowiem wziąć pod uwagę, że w rozpoznawanej sprawie wysokość wymaganego wpisu jest uzależniona od wartości przedmiotu sporu, którą jest kwota jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W oparciu o przepis § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) ustalono, że jest to kwota [...] zł ([...] zł x [...]%). Dokonując porównania uzyskiwanego w rodzinie wnioskodawców dochodu z wysokością wpisu nietrudno dostrzec, że jego uiszczenie w znaczący sposób pogorszyłoby sytuację materialną skarżących.
Wątpliwości dotyczące rzeczywistego stanu majątkowego K. N. – W. oraz M. W. nie pozwoliły jednak uwzględnić ich żądania w całości. Przede wszystkim skarżący zadeklarowali, że korzystają ze sporadycznej pomocy finansowej rodziny, nie mniej jednak brak jest jakichkolwiek danych na temat form i rozmiaru tej pomocy. Można założyć, że tego rodzaju pomoc mogłaby być również udzielona w przypadku konieczności poniesienia daniny o charakterze publicznoprawnym, a do takich zaliczają się koszty sądowe.
Dalej wskazać przyjdzie, że pomimo trudnej sytuacji materialnej skarżący nadal prowadzą działalność gospodarczą, co wiąże się z określonymi wydatkami – chociażby związanymi z utrzymaniem odpowiedniego lokalu. Z przedłożonych dokumentów nie wynika bowiem, aby działalność ta została zawieszona lub zlikwidowana.
Ponadto wskazać trzeba, że wnioskodawcy jako adres miejsca zamieszkania w druku PPF wskazują W. ul. [...] lecz rachunki za energię elektryczną i wodę wystawione są na adres: M. ul. [...] ([...]). Nie jest więc jasne ile nieruchomości wchodzi rzeczywiście w skład majątku skarżących ani tez jakie tytuły prawne im do nich przysługują.
Wskazane wyżej okoliczności nie pozwalają jednoznacznie stwierdzić, ze skarżący są osobami zasługującymi na całkowite zwolnienie od kosztów sądowych, a wobec powyższego ich wniosek uwzględniono jedynie w części.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.