Uzasadnienie
Pismem z dnia 31 marca 2017 r. G. W., M. W., G. K., M. M. – M., L. M. I. Z. oraz A. G. wnieśli za pośrednictwem Wojewody [...] skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. znak [...] [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2017 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wezwał I. Z. działającego w niniejszym postępowaniu jako skarżący oraz jako pełnomocnik skarżącej A. G. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu skarżącej A. G. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to, jak wynika z akt sprawy doręczono skarżącemu I. Z. w dniu 13 maja 2017 r. W wyznaczonym terminie nie nadesłano żądanego pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Zatem skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). Nadto zgodnie art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W rozpatrywanej sprawie skarżący I. Z. mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności nie złożył pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej A. G. przed tut. Sądem lub sądami administracyjnymi.
W konsekwencji powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.