Uzasadnienie
M.P. i J.T. pismem procesowym z dnia 24 listopada 2020r. zaskarżyli do sądu szereg działań różnych organów, w tym pismo Rady Gminy W. z dnia [...] r. nr [...].
We wskazanym powyżej piśmie Przewodniczący Rady Gminy poinformował skarżącego, że w dniu [...] r. komisja Skarg Wniosków i Petycji rozpoznała skargę na działania Wójta Gminy W. w sprawie nieprawnie pobieranej w roku 2020 opłaty za przyłącze do sieci wodociągowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że Sąd z urzędu w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty, czynności, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach wymienionych enumeratywnie w treści tego przepisu.
Przedmiotem niniejszej skargi jest pismo Przewodniczącego Rady Gminy informujące skarżącego o załatwieniu skargi złożonej w trybie działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej k.p.a.).
Postępowanie skargowo – wnioskowe uregulowane w dziale VIII k.p.a., ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów działu II k.p.a., ponieważ w odróżnieniu od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowo – wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Tryb skargowo – wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi lub wniosku, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego.
Czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII k.p.a. (art. 221 – 256 k.p.a.) odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się zatem w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1-8 P.p.s.a. i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2006 r., I OZ 1133/06, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Brak właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas gdy skarga m.in. dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (tak: J. P. Tarno, Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011, dostępny w bazie danych LEX – dokument nr 420218). Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem z powyższych rozważań wynika, że sąd nie jest właściwy do rozpoznania skargi złożonej w trybie działu VIII k.p.a. W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.