Uzasadnienie
W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata A. C. (reprezentowana przez K. C.) wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z matką, a ich jedynym stałym dochodem jest emerytura K. C. uzyskiwana w wysokości [...] zł. Wynagrodzenie A. i C. nie ma natomiast charakteru stałego i jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynosiło ono w lipcu 2010 r. - [...] zł, w sierpniu 2010 r. – [...] zł, zaś we wrześniu [...] zł. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności pieniężnych, wartościowego majątku ruchomego ani nieruchomości.
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, czyli w świetle art. 245 § 2 ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ocena wniosku A. C. o przyznanie prawa pomocy prowadzi do wniosku, że sytuacja materialna skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w całym wnioskowanym zakresie.
Osiągany przez A. C. dochód nie ma charakteru stałego, zaś jego wysokość podlega znaczącym wahaniom. Z kolei stały dochód uzyskuje jej matka – K.C., jednakże jest on stosunkowo niski. Mając zaś na względzie że ani skarżąca ani też jej matka nie posiadają żadnych oszczędności, tudzież przedmiotów, których zbycie mogłoby przynieść dodatkowe dochody, za zasadne uznano więc przyznanie jej prawa pomocy zarówno w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jak i ustanowienia adwokata z urzędu.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.