Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 lutego 2012 r. G. i K. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] r. nr [...] nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego – placu manewrowego i składowego położonego na działce nr 1 w Z. W piśmie z dnia 2 lutego 2012 r. skarżący K. T. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 7 marca 2012 r. wezwał skarżącego K. T. do podania i uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w terminie 7 dni pod rygorem oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 15 marca 2012 r. dorosłemu domownikowi G. T., która podjęła się oddać przesyłkę adresatowi, a zatem w świetle art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., przesyłkę należało uznać za skutecznie doręczoną.
Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
W odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, również uczestnik postępowania pomimo takiej możliwości nie ustosunkował się do powyższego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.
Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi względami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Oznacza to, że na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności potwierdzających słuszność jej żądania (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 754/09 – Lex nr 552410).
W rozpoznawanej sprawie skarżący poza zarzutami sformułowanymi pod adresem zaskarżonej decyzji nie podał jakichkolwiek informacji przemawiających za uwzględnieniem jego wniosku, nie odpowiedział również na wezwanie Sądu dotyczące podania i uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności zaś nie wskazano, chociażby w przybliżeniu na jak duże koszty może być narażony. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami, co - zdaniem Sądu - w tym przypadku nie nastąpiło.
Nie można bowiem przyjąć, że argumenty wysuwane przez skarżącego na dowód istnienia podstaw do uchylenia decyzji organu nadzoru budowlanego są tymi samymi, które Sąd bierze pod uwagę postanawiając o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji obciąża stronę (tak NSA w postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 – Lex nr 564208). Wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że rozebranie placu manewrowego i składowego położonego na działce nr 1 w Z. mogłoby mieć charakter nieodwracalny lub trudny do odwrócenia i wiązałoby się z jego uszkodzeniem lub zniszczeniem.
Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.