Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 marca 2023 roku A. M. wystąpił do Wójta Gminy T. o zmianę decyzji 2 marca 2020 roku, nr [...] o przyznaniu mu zasiłku pielęgnacyjnego. Wskazał, że rozstrzygnięcie to zostało wydane na podstawie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, które okazało się wadliwie i zostało zmienione wyrokiem Sądu z dnia [...] roku. Ustaleń w tym zakresie dokonano na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] r., sygn. akt [...], który zmienił orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane przez Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Śląskim.
W związku z tym, iż w/w wyrok uprawomocnił się z dniem [...] r. świadczenie przyznano (w wysokości 215,84 zł miesięcznie) decyzją z dnia 4 października 2023 r. nr [...] na okres od 1 marca 2022 r. do 28 marca 2023 r. z uwagi na to iż, decyzją nr [...] z dnia 5 maja 2023 r. przyznano zasiłek pielęgnacyjny na okres od 1 marca 2023 do 29 lutego 2024 r. (zgodnie z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności).
Odwołanie od tej decyzji złożył jej adresat. Wskazał, że sprawa jego świadczenia za okres od dnia 1 lutego 2020 r. do dnia 28 lutego 2022 r. nie została rozpatrzona. Wskazał, że "jeśli nie ma decyzji odmowie za nierozpatrzony okres oraz brak informacji o tym w uzasadnieniu, należy domniemać iż za sprawą milczącej zgody organu świadczenie pielęgnacyjne za okres od 01.02.2020 roku do 28.02.2022 roku zostało przyznane i jeśli organ I instancji twierdzi inaczej to powinien ponad wszelką wątpliwość to udowodnić, zgodnie Konstytucją RP z art. 7 Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa".
Zaskarżoną obecnie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. Uznało, że świadczenie za okres wskazany w decyzji organu I instancji zostało ustalone prawidłowo (zgodnie z orzeczeniem). Zwróciło również organowi I instancji uwagę, że o konieczności rozpatrzenia wniosku o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego za okres 1 lutego 2020 r. do 28 lutego 2022 r. w związku z decyzją z dnia 2 marca 2020 r. Nr [...].
Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożył jej adresat. Zaskarżając decyzję organu II instancji "w części" zarzucił SKO w Katowicach:
- - błędne przyjęcie, iż odwołanie dotyczyło przyznania zasiłku pielęgnacyjnego od 1 marca 2022 r. do 28 lutego 2023 r.,
- - brak uwzględnienia otrzymanego odwołania w części, dotyczącego terminu od 1 lutego 2020 r do 28 lutego 2022r,
- - brak odpowiedniego rozpatrzenia sprawy zgodnie z treścią odwołania i wyjście poza ramy odwołania,
- - brak wskazania podstaw prawnych wydania decyzji z dnia 24 listopada 2023 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, o takiej treści oraz formie,
- - brak podania podstawy faktycznej i prawnej w uzasadnieniu decyzji z dnia 24 listopada 2023 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach,
- - brak przeprowadzenia zgodnie z treścią odwołania rozprawy, dodatkowego postępowania i postępowania wyjaśniającego przez organ II instancji.
Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2022 r., poz. 2492) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Zgodnie z art. 16 ust.2 i 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 323) zasiłek pielęgnacyjny przysługuje niepełnosprawnemu dziecku, osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Osobie, która ukończyła 75 lat. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje także osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życie legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia.
W świetle akt sprawy obecnie skarżący został zaliczony do osób niepełnosprawnych od 15 października 1998 r. na mocy wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] r., sygn. akt [...], który zmienił orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane przez Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Woj. Śl.. Wyrok stal się prawomocny z dniem [...] r. W związku z powyższym zaskarżoną decyzją organ I instancji przyznał stronie świadczenie od 1 marca 2022 r. do 28 lutego 2023 r., natomiast decyzją z dnia 15 maja 2023 r. Nr [...] przyznano stronie świadczenie od dnia złożenia wniosku od 1 marca 2023 r. do 29 lutego 2024 r. (zgodnie z orzeczeniem). Okoliczności powyższe są niesporne i nie są ani przez organ ani przez stronę kwestionowane. Jednocześnie Sądu uznaje, że przyznanie świadczenia za wspomniany okres nastąpiło zgodnie z prawem.
Pozostaje do rozważenia zarzut skargi dotyczący przyznania skarżącemu świadczenia za okres od dnia 1 lutego 2020 r. do 28 lutego 2022 r. Organ I instancji nie rozstrzygnął w tym zakresie. Nie jest to jednak uchybienie uzasadniające uchylenie zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim było by to orzeczenie negatywnie wpływające na sytuację prawną skarżącego. Decyzja o przyznaniu świadczenia utraciłaby bowiem przymiot ostateczności. Niezależnie od tego wydanie rozstrzygnięcia w tym zakresie przez organ odwoławczy mogłoby stanowić naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Sąd, w ślad za stanowiskiem organu odwoławczego, podkreśla, że organ I instancji jest zobowiązany do rozstrzygnięcia w zakresie wniosku strony o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego za okres od dnia 1 lutego 2020 r. do 28 lutego 2022 r. Powinno nastąpić to bez zbędnej zwłoki. Uchybienia w tym zakresie mogą skutkować konsekwencjami wynikającymi z bezczynności organu (przewlekłości postępowania) przewidzianego przepisami k.p.a.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.