Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Burmistrz Miasta L. działając na podstawie art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72, poz. 747 ze zm.), po sprawdzeniu wniosku Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji SA w T. o zatwierdzenie taryf, stwierdził niecelowość ponoszenia przez wnioskodawcę kosztów i dokonał ich weryfikacji.
Następnie uchwałą z dnia [...] r. Rada Miasta L. odmówiła zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków. Na powyższą uchwałę wniesiona została odrębna skarga do tut. sądu administracyjnego (sygn. akt II SA/Gl 382/06).
W tej sytuacji przyjąć należy, iż skarga na zarządzenie Burmistrza Miasta L. jest niedopuszczalna. Podjęty akt nie mieści się bowiem w kategorii aktów z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), ani nie podpada pod pojęcie czynności prawnych lub faktycznych naruszających prawa osób trzecich, o których mowa w art. 101 a) tej ustawy. Podstawowym kryterium odróżniania spraw z zakresu administracji publicznej jest bowiem wywołanie skutków zewnętrznych. Akt tego rodzaju charakteryzuje się tym, ze jest skierowany do mieszkańców gminy, jak również do jej organów w celu bezpośredniego wykonywania przez gminę zadań publicznych odnoszących się do podmiotów prawa jako członków społeczności lokalnej. Wreszcie, istotne są negatywne następstwa prawne w sferze prawnej skarżącego (wide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 r. sygn. akt III RN 52/98 (nie publ.).
Tymczasem zaskarżone zarządzenie w sytuacji, gdy następnie Rada Miasta L. podjęła uchwałę o odmowie zatwierdzenia taryf, nie wywiera żadnych negatywnych skutków prawnych. Z treści skargi wynika bowiem, iż organ nadzoru nie wydał rozstrzygnięcia nadzorczego o stwierdzeniu nieważności uchwały odmownej, a jedynie w takim przypadku zgodnie z treścią art. 24 ust. 5b) ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, wchodzą w życie taryfy zweryfikowane przez burmistrza. Zatem w niniejszej sprawie dokonana przez organ wykonawczy gminy weryfikacja kosztów nie miała ani waloru wiążącego dla Rady Miasta L., z uwagi na inne przesłanki ustawowe podjęcia uchwały odmownej, ani też nie wywołała skutków zewnętrznych. Zawarte w skardze rozważania co do skutków prawnych zarządzenia, wynikających z regulacji art. 24 ustawy, nie mają zatem znaczenia w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy. Wreszcie, strona skarżąca jako wnioskodawca nie jest osobą trzecią, o której mowa w art. 101 a) ustawy o samorządzie gminnym.
Ocena zgodności z prawem uchwały Rady Miasta L. o odmowie zatwierdzenia taryf, przedstawionych przez skarżącą, nie jest przedmiotem zaś niniejszej sprawy, lecz odrębnej skargi w sprawie II SA/Gl 382/06.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Orzeczenie o zwrocie wpisu oparto na przepisie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) tej ustawy.