Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 lutego 2021 r. R. R. i D. W. wnieśli skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.
Zarządzeniami z dnia 31 marca 2021 r. wezwano skarżących do uiszczenia wpisów od w/w skarg w kwocie po 200 zł. Zarządzenia zostały skierowane osobno do skarżących. W zarządzeniach tych wskazano, że wpłat należy dokonać na podany rachunek bankowy w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skarg.
Powyższa korespondencja została skutecznie doręczona obu skarżącym w dniu 28 kwietnia 2021 r.
W dniu 4 maja 2021 r. D. W. uiścił wpis w kwocie 200 zł.
Do dnia niniejszego posiedzenia niejawnego R. R. nie uiścił wymaganego wpisu sądowego.
W świetle powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.
Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm. – dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym, podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Sąd wskazuje, że stosownie do treści art. 214 § 2 p.p.s.a., jeżeli pismo jest wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne podlega ono jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku, co miało miejsce w odniesieniu do skargi R. R. Mimo pouczenia o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganej czynności w siedmiodniowym terminie, nie uiścił on jednak należnej opłaty sądowej.
W konsekwencji Sąd obowiązany był jego skargę odrzucić, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.