Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy J.G. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, swój wniosek motywując niskimi dochodami oraz brakiem możliwości znalezienia dodatkowego zatrudnienia. Z zawartych w formularzu informacji wynika, że skarżąca samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymując się ze świadczenia rentowego w kwocie 1348 zł miesięcznie. W skład jej majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 90,5 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 7,4 ha. Skarżąca oświadczyła przy tym, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczyni nadesłała szereg dokumentów obrazujących jej sytuację materialną, w tym wysokość dochodu (1135 zł netto miesięcznie), rachunki za lekarstwa (na kwotę około 65 zł miesięcznie), za energię elektryczną (86,94 zł miesięcznie), opłaty za gaz (przeciętnie około 80 zł co dwa miesiące), decyzję ustalającą wymiar podatku od nieruchomości, rachunki za wodę, usługi telekomunikacyjne oraz decyzję przyznającą dopłaty bezpośrednie za 2011 r. 9987,69 zł).
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Analiza sytuacji materialnej strony, dokonana w oparciu o treść nadesłanego formularza a także dokumenty nadesłane na wezwanie referendarza sądowego pozwoliła stwierdzić, że skarżąca nie jest osobą, której sytuacja materialna uniemożliwiałaby poniesienie choć części wydatków związanych z kosztami sądowymi.
Strona utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w kwocie 1135 zł netto miesięcznie. Jej stałe wydatki, związane przede wszystkim z opłaceniem mediów oraz wykupem niezbędnych lekarstw kształtują się na poziomie około 300 zł. Z tej perspektywy konieczność uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł - co wynika z treści § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) niewątpliwie przekracza możliwości finansowe strony, a to oznacza, że zasadnym było zwolnienie skarżącej z tej opłaty.
Oddalając wniosek w pozostałym zakresie pod uwagę wzięto fakt, że J. G. dysponuje składnikiem majątku w postaci nieruchomości rolnej (łąki) o pow. 7 ha. Sama skarżąca przyznała, że grunt ten nie jest uprawiany natomiast wnioskodawczyni ponosi wydatki związane z jego utrzymaniem. Trudno tym samym uznać za racjonalne utrzymywanie tego rodzaju mienia, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że strona nie znajduje się w sytuacji na tle trudnej aby można było przyznać jej prawo pomocy w całym wnioskowanym zakresie.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.