Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podała, że w gospodarstwie domowym, pozostaje wraz z mężem, zamieszkując w budynku o pow. Około 122 m2 i wartości około 180.000,00 zł. Strona podała również, że w skład ich majątku wchodzi gospodarstwo rolne o pow. 1,08 ha oraz 0,48 ha lasu. Są również właścicielami samochodu z 2000 r., o wartości około 5.000,00 zł. Strona uzasadniła swój wniosek bardzo niskim dochodem oraz kosztami leczenia i rehabilitacji. Łączny dochód wynosi, wedle deklaracji skarżącej, 2470 zł netto miesięcznie, a wydatki 2461 zł miesięcznie.
Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca przedstawiła dokumenty potwierdzające wysokość deklarowanego dochodu oraz poziom i strukturę ponoszonych wydatków.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Analiza sytuacji materialnej strony nie pozwoliła stwierdzić, że jest ona osobą, której status materialny uzasadniałby uwzględnienie złożonego wniosku w całości, jakkolwiek uwzględniono wniosek w części przekraczającej 200 zł.
Łączny dochód w rodzinie skarżącej wynosi 2470 zł netto miesięcznie. Udokumentowane wydatki kształtują się na poziomie około 400 zł miesięcznie (opłaty za dostawy wody, energię elektryczną, usługi telekomunikacyjne odbiór odpadów). Do bieżących, miesięcznych wydatków nie sposób zaliczyć kosztów wizyty lekarskiej, która miała miejsce w dniu [...] r., gdyż nie wiadomo z jaka częstotliwością skarżąca korzysta z tego typu usług. Trudno również uwzględnić w powyższych wyliczeniach rachunek za dostawę opału, pochodzący z [...] r.
Mając jednak na względzie wysokość wymaganego w niniejszej sprawie wpisu od skargi uznano, że zasadnym będzie zwolnienie strony z obowiązku jego uiszczania w kwocie przekraczającej 200 zł. Wydatek tego rzędu leży bowiem w granicach możliwości finansowych strony i nie nadweręży w znaczącym stopniu jej budżetu. Jest to, co należy podkreślić, zasadniczy wydatek na obecnym etapie postępowania, do poniesienia którego strona jest zobligowana. Inne, ewentualne wydatki strona również będzie w stanie ponieść bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny.
Zważywszy na powyższe należało uznać, że brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku. Wobec tego, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.