Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., nr [...] wymierzającą E. M. karę pieniężną w wysokości 62 566,51 zł za usunięcie bez zezwolenia 2 lip o obwodach 50,86 cm i 56,52 cm na terenie działki nr 1, obręb[...] w B. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję, E. M. zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania wskazując, że jej wykonanie na obecnym etapie nawet w niewielkiej części, zagraża podstawom egzystencji skarżącej. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że obowiązek zapłaty 62 566,51 zł kary, choćby w systemie ratalnym, może doprowadzić do znacznego pogorszenia się i tak już skromnego standardu życia skarżącej. Jedynym bowiem źródłem dochodu skarżącej jest świadczenie emerytalne w wysokości 1200 zł, poza tym u skarżącej zdiagnozowano chorobę nowotworową, której leczenie pochłaniać będzie wszelkie jej możliwości finansowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Biorąc pod uwagę przedstawioną w sprawie sytuację materialną skarżącej, z której wynika, że jest ona emerytką i otrzymuje z tego tytułu świadczenie w wysokości 1200 zł, jak również jej stan zdrowia, który może wymagać znacznych nakładów finansowych związanych z leczeniem, uznać należało, że skarżąca uprawdopodobniła, iż uiszczenie przed rozpatrzeniem przez Sąd skargi, nałożonej na nią kary pieniężnej, może spowodować skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Trzeba również wziąć pod uwagę wysokość nałożonej kary, której uiszczenie może przekraczać możliwości finansowe skarżącej, natomiast ewentualna egzekucja administracyjna mogłaby wyrządzić jej znaczną szkodę.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.