Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W druku podał, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z ojcem oraz bratem, zamieszkując w mieszkaniu lokatorskim, którego utrzymanie kosztuje około 545 zł. Wnioskodawca zadeklarował, że nie posiada żadnego innego majątku, a źródłem utrzymania się jego rodziny jest jego dochód ze stosunku pracy w wysokości 1476 zł netto miesięcznie oraz renta przysługująca jego ojcu w wysokości 589 zł. Zadeklarował, że brat kontynuuje naukę, miesięczny koszt energii elektrycznej to wydatek rzędu 155 zł, a dojazdy do pracy (bilety) to kolejny wydatek w wysokości około 150 zł.
Na wezwanie referendarza sądowego strona nadesłała szereg dokumentów obrazujących sytuację materialną, potwierdzających powołane w druku formularza okoliczności.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych przez stronę dochodów oraz poziom i strukturę wydatków w kontekście możliwych do poniesienia wydatków związanych z postępowaniem sądowym uznano, że zasadnym będzie uwzględnienie złożonego wniosku.
Na powyższym zaważyło przede wszystkim to, iż rodzina wnioskodawcy dysponuje łącznym dochodem rzędu 2000 zł netto miesięcznie, a bieżące koszty utrzymania rodziny kształtują się na poziomie około 600 - 700 zł. Oznacza to, że niemal 1/3 dochodów pochłania bieżące utrzymanie. W tej sytuacji opłacenie kosztów sądowych mogłoby w istotny i negatywny sposób wpłynąć na sytuację materialną rodziny skarżącego, zmuszając do rezygnacji z drogi sądowej.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.