Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu. W druku podał, że zamieszkuje wraz z rodzicami w budynku mieszkalnym, którego orientacyjna wartość wynosi około 200.000 zł. Poza wskazanym budynkiem mieszkalnym rodzina wnioskodawcy nie dysponuje żadnym, innym majątkiem, w tym oszczędnościami pieniężnymi, papierami wartościowymi, innymi nieruchomościami lub przedmiotami o wartości przekraczającej 5.000 zł. Źródłem utrzymania się wnioskodawcy i jego rodziców są świadczenia KRUS oraz ZUS w łącznej wysokości 3103 zł miesięcznie.
Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał szereg dokumentów obrazujących poziom uzyskiwanych w jego rodzinie dochodów oraz wysokość i strukturę wydatków.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel.
Analizując sytuację materialną osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy należy, z jednej strony brać pod uwagę jej dochody oraz stałe wydatki, z drugiej natomiast koszty, do poniesienia których może być zobowiązana w postępowaniu sądowym. Porównanie obu tych wartości daje odpowiedź na pytanie, czy strona będzie w stanie samodzielnie ponieść owe koszty.
Mając na względzie przedmiot sprawy – cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami wpis od skargi – będący zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania wynosi 200 zł – stosownie do treści § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Dochody rodziny wnioskodawcy kształtują się na poziomie 3100 zł, natomiast udokumentowane wydatki wynoszą około 300 – 400 zł (nie ustalono jaki okres rozliczeniowy obejmują wydatki na energię elektryczna). W opisywanej sytuacji do dyspozycji trzyosobowej rodziny pozostaje więc około 2600 zł. Nawet jeżeli przy tym uwzględni się stan zdrowia i wiek rodziców wnioskodawcy, to nie można stwierdzić, że sytuacja rodzinna i materialna skarżącego jest wyjątkowo ciężka, co uzasadniałoby ewentualne uwzględnienie wniosku.
Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.