Uzasadnienie
Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). W tym przypadku termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, a w przypadku braku odpowiedzi – sześćdziesiąt dni od doręczenia wezwania.
Zarówno zwrot nienależnie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu, jak i odmowa zwrotu zaliczają się do kategorii czynności materialno – technicznych. W odróżnieniu od decyzji i postanowień, jedynym środkiem ich weryfikacji, a zarazem warunkiem zainicjowania postępowania sądowego jest wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżący wystąpił o zwrot kosztów wydania karty pojazdu, Prezydent Miasta K., w piśmie z dnia [...]r. wskazał mu powody, dla których odmawia przychylenia się do złożonego wniosku. Pismo to zostało doręczone na wskazany przez stronę adres w dniu [...]r. Od tego dnia rozpoczął swój bieg czternastodniowy termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Należy podkreślić, że skarżący nie zastosował się do zawartego w zaskarżonym akcie prawidłowego pouczenia co do sposobu i terminu wniesienia skargi.
W konsekwencji, skarga, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.