Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 lutego 2014 r. pełnomocnik "A" w Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...], skargę na decyzję tegoż organu z dnia 15 stycznia 2014 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r., nr [...] odmawiającą "A" udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych dla ocieplenia elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego nr [...], zlokalizowanego w Z. os. [...]. Od skargi uiszczony został wpis sądowy w kwocie 500,00 zł.
Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 24 marca 2014 r. zobowiązał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez nadesłanie 93 dodatkowych odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Jak w wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi "A" w dniu 2 kwietnia 2014 r. Z kolei w dniu 1 kwietnia 2014 r. ww. pełnomocnik nadał na poczcie pismo, którym cofnął skargę.
W świetle powyższej okoliczności podnieść wymaga, że zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie.
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wykluczające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których mowa w powołanym przepisie, a cofnięcie skargi jest skuteczne. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 161 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. W zakresie zwrotu wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.