Uzasadnienie
Na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł. W odpowiedzi zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a w następstwie wezwania Sądu, wniosek ten złożyła w przewidzianej przepisami formie, tj. na druku urzędowego formularza. Z jego treści wynika, że F. K. samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, dysponując lokalem o pow. 32 m2 i utrzymując się ze świadczenia emerytalnego w kwocie 1162 zł brutto miesięcznie. Skarżąca zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Do druku dołączyła kserokopię odcinka emerytury za kwiecień br. z którego wynika, że uzyskuje to świadczenie w wysokości 984 zł netto miesięcznie.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Mając na względzie treść przywołanych przepisów oraz przedstawioną we wniosku sytuację materialną skarżącej, należało uznać że zasadnym jest uwzględnienie złożonego wniosku. Wpis od skargi wynosi w niniejszej sprawie 200 zł i, co należy podkreślić, jest to w zasadzie jedyny wydatek, do poniesienia którego strona jest zobowiązana na tym etapie postępowania. Nie mniej jednak, uwzględniając fakt, iż dochód skarżącej kształtuje się na poziomie 980 zł, uznać należy że poniesienie tego wydatku może negatywnie wpłynąć na sytuację materialną strony. Z uzyskiwanego dochodu musi ona bowiem ponosić koszty utrzymania się (czynsz, opłaty za media itp.). Co prawda posiadany przez F. K. lokal mieszkalny ma stosunkowo niewielki metraż, co pozwala przypuszczać, że czynsz z tego tytułu oraz inne koszty utrzymania nie są wysokie, nie mniej jednak uiszczenie ponadplanowej opłaty mogłoby znacząco pogorszyć kondycję finansową wnioskodawczyni.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.