Uzasadnienie
Na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 173 zł. W.P., najpierw w piśmie procesowym z dnia [...]r. a potem na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że wnioskodawca samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymując się z dochodu z tytułu stosunku pracy w kwocie około 2700 zł brutto miesięcznie. Skarżący zaznaczył, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, zaś uzyskiwany dochód pozwala na pokrycie bieżących kosztów utrzymania.
Pismem z dnia [...]r. referendarz sądowy wezwał stronę do udokumentowania wysokości uzyskiwanego dochodu oraz nadesłanie dokumentów pozwalających ustalić wysokość wydatków związanych z utrzymaniem się. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie istnieją uzasadnione wątpliwości odnośnie położenia materialnego strony, które pomimo wezwania nie zostały wyjaśnione.
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że wpis od skargi jest zasadniczym wydatkiem, do poniesienia którego zobowiązana jest strona skarżąca na tym etapie postępowania. Zestawiając kwotę 173 zł z kwotą 1800 zł - jest to zadeklarowany przez W. P. dochód netto miesięcznie, nie można stwierdzić, aby uiszczenie wpisu było dla skarżącego zbytnim obciążeniem. Wnioskodawca nie wyjaśnił przy tym powodów, dla których uzyskiwany dochód z ledwością pozwala na utrzymanie zwłaszcza, że posiada lokal mieszkalny o stosunkowo niewielkim metrażu, co skłania do przypuszczenia, że jego koszty utrzymania nie są zbyt duże. Pomimo wezwania skarżący nie udzielił w tej kwestii wyjaśnień, stąd też nie znaleziono podstaw do uwzględnienia jego oświadczeń w tym zakresie.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.