Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Wójt Gminy J. wznowił postępowanie w sprawie decyzji stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla inwestycji "J.-K. sieć wodociągowa etap II studnie głębinowe".
Na skutek wniosku "A" S.A. z siedzibą w C. Wójt Gminy J. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] odmówił zawieszenia tego postępowania.
Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło powyższe rozstrzygnięcie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Skargę na postanowienie Kolegium wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R. B. wnioskując o wstrzymanie wykonania tego aktu.
Do powyższego wniosku ustosunkował się uczestnik postępowania "A" S.A. w C. wnosząc o jego oddalenie. W ocenie uczestnika wniosek ten jest bezprzedmiotowy, albowiem zaskarżony akt nie podlega wykonaniu.
Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania aktu sąd orzeka na wniosek skarżącego. Uwzględnienie wniosku jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z ustawowych przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy. Powołany przepis przewiduje wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Szkoda ta lub skutki mają być rezultatem wykonania podjętego w sprawie rozstrzygnięcia, zaskarżonego do sądu. Cel przedmiotowej instytucji sprowadza się bowiem do zapobieżenia skutkom wywołanym wykonaniem zaskarżonego aktu. Należy zatem uznać, że wstrzymaniu wykonania mogą podlegać wyłącznie akty, które nadają się do wykonania.
Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania, pod pojęciem którego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Do aktów takich nie będą zatem należeć te, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Pojęcie wykonania aktu administracyjnego w rzeczywistości dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego nałożone zostają na niego obowiązki (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, LEX nr 220325).
W świetle powyższych rozważań należy wskazać, że przedmiotem wniosku skarżącego jest postanowienie uchylające rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania. Postanowienie to w swej istocie oznacza, że organ pierwszej instancji obowiązany jest ponownie rozpoznać sprawę, a w wyniku tych czynności organ ten wyda nowe postanowienie, od którego przysługiwać będzie zażalenie na ogólnych zasadach. Na podstawie zaskarżonego postanowienia żadna ze stron nie nabywa uprawnień i obowiązków, a same postanowienie nie nadaje się do wykonania. Wobec powyższego instytucja wstrzymania wykonania nie może znaleźć zastosowania w odniesieniu do zaskarżonego aktu.
Zauważyć wymaga również, że podniesione przez skarżącego w uzasadnieniu skargi uwagi wskazujące na wady prawne zaskarżonego postanowienia na obecnym etapie postępowania nie mogą być rozpatrywane. Dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie Sąd zajmie stanowisko, co do ewentualnego naruszenia przez organy prawa oraz jego skutków.
W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.