Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, złożonej na decyzję j.w., zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
WINB nie ustosunkował się merytorycznie do wniosku, a jedynie do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest warunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została jedna z przesłanek, określona w powołanym powyżej przepisie ustawy. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania, a uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej.
Zdaniem Sądu określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki zostały w niniejszej sprawie spełnione. Co do zasady bowiem wykonanie tego rodzaju decyzji wymaga poniesienia dużych kosztów. Może być więc traktowane jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w mieniu Gminy, czyli w mieniu publicznym.
Na marginesie należy jednak nadmienić, że rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie dokonuje oceny merytorycznej zawartości skargi. Ta kwestia będzie bowiem przedmiotem rozważań w terminie późniejszym.
Mając na uwadze powołaną wyżej argumentację i działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.