Uzasadnienie
Ostateczną decyzją z dnia [...] r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił w całości decyzję organu I instancji – Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. – z dnia [...] r. i nakazał T. P. rozbiórkę samowolnie wybudowanej części budynku gospodarczego położonego w T. nr [...]. Nakazem rozbiórki objęta została część murów poddasza – ścianka tylna i kolankowa oraz dach nad budynkiem. Skarga na tę decyzję została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2004 r., sygn. akt II SA/Ka 1064/02.
W związku z orzeczonym nakazem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. pismem z dnia [...] r. wezwał zobowiązanego do wykonania obowiązku rozbiórki, pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego.
W nawiązaniu do otrzymanego upomnienia, T. P. wnioskiem z dnia [...] r. zwrócił się o zawieszenie postępowania w sprawie, do czasu rozpatrzenia żądania stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji o nakazie rozbiórki. Jak wynika z akt sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął na wniosek T. P. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] r. Postanowieniem z [...] r. organ ten odmówił wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej, zaś decyzją z dnia [...] r. odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] r.
Po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. postanowieniem z dnia [...] r. odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie rozbiórki samowolnie wykonanej części budynku gospodarczego. Jako podstawa prawna podany został art. 97 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu podano, że nie zachodzi żadna z przesłanek zawieszenia postępowania administracyjnego.
W złożonym odwołaniu T. P. zarzucił naruszenie w szczególności art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Podał, że za zawieszeniem postępowania przemawia fakt, iż w toku jest postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej orzekającej nakaz rozbiórki. Za zawieszeniem postępowania przemawiają również względy społeczne, ekonomiczne i zasady współżycia społecznego.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wyjaśniono, że w niniejszej sprawie postępowanie administracyjne zostało zakończone prawomocną decyzją i obecnie się nie toczy, wobec czego wniosek o zawieszenie jest bezpodstawny. Uznano również, że złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej nie stanowi przesłanki zawieszenia z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
W skardze do sądu administracyjnego T. P. zwrócił się o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zawieszenie postępowania administracyjnego, lub o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Podał, że jakkolwiek Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie uwzględnił wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej, to orzeczenie to nie ma waloru ostateczności, albowiem złożony został wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje
Skarżący zwrócił się do organu administracji z żądaniem zawieszenia postępowania. Taka instytucja procesowa znana jest procedurze administracyjnej i została uregulowana w rozdz. 6 kodeksu postępowania administracyjnego. Należy jednak zauważyć, że aby instytucja ta mogła znaleźć zastosowanie, postępowanie administracyjne w jakiejś sprawie musi być w toku. Nie da się orzec o zawieszeniu, gdy organ żadnego postępowania w sprawie nie prowadzi.
W rozpatrywanym przypadku postępowanie w sprawie samowoli budowlanej zostało zakończone. Przesądza o tym fakt wydania decyzji ostatecznej z dnia [...] r. Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności jest postępowaniem nadzwyczajnym, odrębnym od postępowania zakończonego decyzją ostateczną i jego wszczęcie nie oznacza "otwarcia" na nowo trybu postępowania zwykłego. Trafnie zatem zostało przyjęte przez organ II instancji, że brak jest przed organami nadzoru budowlanego postępowania w toku, co czyni wniosek o zawieszenie bezprzedmiotowym. Na etapie składania przez skarżącego wniosku o zawieszenie nie było również prowadzone postępowanie egzekucyjne. Zgodnie z art. 27 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.jedn. Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.), wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego, co na ówczesnym etapie postępowania nie miało miejsca. W tej sytuacji zbędne było rozważanie, czy zaistniała przesłanka zawieszenia postępowania, złożony wniosek z podanych wyżej względów był bowiem bezprzedmiotowy.
Bezprzedmiotowość wniosku, zgodnie z art. 105 k.p.a., stanowi podstawę do umorzenia postępowania wszczętego wnioskiem strony. W kontrolowanym przypadku organy obu instancji orzekły o odmowie zawieszenia postępowania. To uchybienie przepisom procedury nie może jednak skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia, albowiem zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), podstawę taką stanowi także naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie skutku takiego nie stwierdzono. Prawidłowe zastosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji o umorzeniu nie mogło bowiem doprowadzić do uwzględnienia wniosku o zawieszenie nieistniejącego postępowania.
Z podanych wyżej względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.