Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 26 maja 2014 r. oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W wyniku oczywistej omyłki w wersie szesnastym (licząc od góry) w sentencji przywołanego postanowienia, Sąd błędnie wskazał rodzaj zaskarżonego rozstrzygnięcia, którego wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył wpisując "oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji" zamiast "oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia". Wskazać jednocześnie należy, że w pozostałej treści sentencji orzeczenia Sądu z dnia 26 maja 2014 r., jak również w jego uzasadnieniu - prawidłowo określono rodzaj aktu objętego skargą.
W myśl art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Zgodnie natomiast z art. 166 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego wskazaną omyłkę należało sprostować z urzędu stosownie do art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 powołanej ustawy.