Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy T.L. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, w skład jego majątku wchodzą dwie nieruchomości: budynek mieszkalny, w którym mieści się siedziba jego przedsiębiorstwa oraz lokal mieszkalny o pow. 55,6 m2. Obydwie nieruchomości są poddane postępowaniu egzekucyjnemu. Wnioskodawca podał przy tym, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Prowadzona przezeń działalność gospodarcza przynosi straty, co potwierdziła, dołączona do druku formularza PPF kopia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
Na wezwanie referendarza sądowego T. L. przesłał dokumenty obrazujące jego sytuację finansową, w szczególności zaś potwierdzające fakt toczących się postępowań egzekucyjnych oraz dokonywanych w ich trakcie zajęć komorniczych.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W oparciu o powołane przez stronę okoliczności, które znalazły potwierdzenie w nadesłanych dokumentach uznano, że złożony wniosek zasługuje na uwzględnienie, albowiem sytuacja materialna wnioskodawcy jest na tyle trudna, że może mieć on znaczące problemy ze zdobyciem środków na opłacenie kosztów sądowych.
Działalność gospodarcza prowadzona przez T. L. wykazuje od kilku miesięcy narastającą stratę (w czerwcu wyniosła ona 12.698,43 zł). Starta ta wykazywana była również w latach ubiegłych, co potwierdzają przesłane kopie zeznań podatkowych (PIT 36L) za lata 2011 – 2013. Skarżący ma problemy w regulowaniem bieżących należności, w tym względem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jak również względem podmiotów gospodarczych (banki). Konsekwencją powyższego są podejmowane próby licytacji komorniczych należących doń nieruchomości oraz dokonane zajęcia rachunków bankowych. Okoliczności te przemawiają za uznaniem, że znajduje się on w sytuacji materialnej wykluczającej samodzielne poniesienie kosztów sądowych.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.