Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia [...] pełnomocnik B.H. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.-B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem procesowym z dnia [...] sygn.akt II SA/Gl 436/05 zwrócił się do pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie braków formalnych skargi w postaci sprecyzowania podmiotu skarżącego, nadesłania 3 odpisów skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania pisma pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącego pismem z dnia [...] cofnął wniesioną skargę i wystąpił o umorzenie postępowania sądowego. Jako uzasadnienie wniosku podał, że z uwagi na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.-B. z dnia [...] Nr [...] i Nr [...] oraz konieczność prowadzenia przez Prezydenta Miasta B.-B. nowego postępowania w sprawie warunków zabudowy dla zbiornika podziemnego, odpadły podstawowe zarzuty skargi, a postępowanie przed Sądem stało się bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Po myśli art. 60 wyżej wymienionej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż strona postępowania w sposób skuteczny cofnęła skargę. Przeprowadzona analiza cofnięcia skargi pozwoliła stwierdzić, że cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa, jak również nie prowadzi do utrzymania w mocy uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego dotkniętej wadą nieważności.
Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.