Uzasadnienie
W piśmie procesowym z dnia 13 czerwca 2011 r. M. M. zwrócił się o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za sporządzenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, powołując się na trudną sytuację materialną i brak możliwości zdobycia środków na ten cel. Następnie, na wezwanie Sądu wniosek ów złożył na druku urzędowego formularza. Z jego treści wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną, córką i zięciem, zamieszkując w budynku o pow. 98 m2. W skład jego majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 3,5 ha. Skarżący zadeklarował, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Z treści formularza wynika również, że M. M. uzyskuje dochód w wysokości 1875 zł brutto miesięcznie, natomiast jego córka z tytułu prac dorywczych osiąga dochody rzędu 150 zł miesięcznie. Ani małżonka wnioskodawcy ani też jego zięć nie uzyskują żadnych dochodów.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przyznanie prawa pomocy stanowi odstępstwo od zasady ponoszenia przez strony kosztów związanych z postępowaniem sądowym - art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.)
Zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Mając na uwadze treść przywołanych przepisów oraz stan majątkowy skarżącego, ustalony w oparciu o treść formularza uznano, że wniosek M. M. zasługuje na uwzględnienie. W istocie bowiem nawet uiszczenie stosunkowo niewielkiej kwoty 100 zł mogłoby dla rodziny skarżącego okazać się zbyt dużym obciążeniem.
Do powyższej konstatacji prowadzi przede wszystkim fakt, że jedynym, stałym źródłem dochodu rodziny wnioskodawcy jest uzyskiwane przezeń świadczenie emerytalne w wysokości 1875 zł brutto miesięcznie. Dochody jego córki maja zaś charakter sporadyczny i są stosunkowo niskie - 150 zł. Wobec tego, biorąc pod uwagę ilość osób pozostających z wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym uznać trzeba, że nawet wydatek rzędu 100 zł może okazać się zbyt wysoki i spowodować konieczność rezygnacji z potrzeb o zasadniczym charakterze. Również stan majątkowy strony wyklucza zbycie posiadanych składników majątku i zdobycie w ten sposób środków na uiszczenie wspomnianego wydatku.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.