Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego umorzył postępowanie w sprawie legalności rozbudowy budynku mieszkalnego na terenie działki nr [...] przy ul[...] w P. W uzasadnieniu decyzji przedstawił przebieg prowadzonego postępowania, które zostało zainicjowane wnioskiem J. i J.D. z dnia [...] r. W szczególności organ ten zwrócił uwagę na następujące okoliczności sprawy. Rozbudowa przedmiotowego budynku prowadzona była w oparciu o decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza P. z dnia [...] r. o pozwoleniu na budowę. Wskazana decyzja Wojewody Ś. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2003 r. sygn. akt II SA/Ka 703/02 została uchylona.
Natomiast decyzją z dnia [...] r. Burmistrz P., po rozpatrzeniu wniosku inwestora J.J. udzielił pozwolenia na użytkowanie pomieszczenia powstałego w wyniku przedmiotowej rozbudowy. Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] r. stwierdził nieważność wskazanej powyżej decyzji Burmistrza P. z dnia [...] r., jednakże Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. uchylił powyższą decyzję Wojewody Ś. z [...] r. i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza P. z dnia [...] r. Z kolei inwestor J.J. pismem z dnia [...] r. poinformowała Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., że rezygnuje z wykonania części robót budowlanych wskazanych w decyzji Burmistrza P. z dnia [...] r. dotyczących wykonania wiatrołapu i schodów zewnętrznych oraz balkonu, jak również zawnioskował o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowe. W następstwie powyższych okoliczności organ pierwszej instancji uznał, że z uwagi na obowiązywanie decyzji Burmistrza P. z dnia [...] r. oraz decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. prowadzone postępowanie w sprawie legalności rozbudowy przedmiotowego budynku mieszkalnego umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Z takim rozstrzygnięciem nie zgodzili się skarżący. W odwołaniu swoim podnieśli, że organy administracji dopuściły się naruszenia przepisów dotyczących obowiązku informowania stron postępowania o każdym wydanym rozstrzygnięciu, które dotyka ich praw. Dowodem tego naruszenia jest nie otrzymanie przez nich decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Dodatkowo odwołujący się podnieśli, że nie uczestniczyli w postępowaniu zakończonym decyzją Burmistrza P. z dnia [...] r.
Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że zarzuty sformułowane w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ stosownie do postanowień art. 59 ust. 7 prawa budowlanego w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie stroną postępowania jest wyłącznie inwestor i z tego powodu Burmistrz Miasta P. nie był uprawniony do informowania skarżących o wydanej w tym zakresie decyzji.
Z takim rozstrzygnięciem nie zgodzili się skarżący, którzy wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach domagając się stwierdzenia nieważności decyzji organu odwoławczego. W motywach skargi wskazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać czyn zagrożony karą. Podnieśli również, że przywołanie w przedmiotowej sprawie art. 59 ust. 7 prawa budowlanego jest niezasadne, ponieważ postępowanie w sprawie tej wszczęte zostało przed wejściem w życie tego przepisu. Dodatkowo skarżący zauważyli, że organy prowadzące przedmiotowe postępowanie nie respektowały rozstrzygnięć podejmowanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie jest adekwatne treści jej sentencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie wykazała by zaskarżona decyzja nie odpowiadała wymogom prawa, a tylko w takim przypadku Sąd obowiązany jest skargę uwzględnić. Zgodnie z treścią art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Nadto po myśli art. 135 wyżej wskazanej ustawy Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Stosownie do postanowień art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej obowiązane są do działania na podstawie przepisów prawa, obowiązek ten dotyczy zarówno organu pierwszej instancji jak i organu wyższego stopnia.
Stosownie do postanowień art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe.
Przywołany stan prawny ma kluczowe znaczenie dla niniejszej sprawy, ponieważ jak zostało to już wcześniej zaznaczone, postępowanie w sprawie legalności robót prowadzonych na nieruchomości położonej przy ul[...] w P. prowadzone było od [...]r. tj. od dnia złożenia stosownego wniosku przez skarżących. Jednakże obok tego postępowania organy architektoniczno-budowlane oraz nadzoru budowlanego prowadziły inne postępowania uruchamiane na wniosek inwestora powyższej budowy tj. J. J. Oznacza to, że sądowej kontroli poddana może być jedynie decyzja dotycząca umorzenia postępowania administracyjnego w zakresie legalności robót budowlanych, natomiast poza taką kontrolą znajdą się decyzje dotyczące pozwolenia na użytkowanie pomieszczenia wybudowanego na podstawie pozwolenia na budowę wydanego przez Burmistrza P. z dnia [...] r. i utrzymanego w mocy decyzją Wojewody Ś. z dnia [...] r., a uchylonych wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 5 czerwca 2003 r. Decyzje o pozwoleniu na użytkowanie wybudowanego pomieszczenia wydane zostały w następstwie uruchomienia odrębnego postępowania przed innym organem administracji publicznej (organem administracji architektoniczno-budowlanej), z tego też powodu zgodnie z treścią przywołanego art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi decyzje te nie mogą stanowić przedmiotu kontroli Sądu, ponieważ nie są wydane w granicach sprawy. Oznacza to, że skarżący jeżeli uznają za zasadne będą mogli się domagać uruchomienia stosownych postępowań w trybach nadzwyczajnych weryfikacji wydanych w tym zakresie decyzji administracyjnych.
Dla oceny prawidłowości rozstrzygnięć organów administracji kluczowe znaczenie ma byt prawny decyzji Burmistrza P. z dnia [...] r. o pozwoleniu na użytkowanie pomieszczenia wybudowanego na nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], otóż dopóki powyższa decyzja będzie w obrocie prawnym, dotąd prowadzenie postępowania w sprawie oceny legalności wykonanych robót budowlanych będzie bezprzedmiotowe, ponieważ istnienie tej decyzji wyłącza możliwość oceny legalności wykonanych robót. Zatem rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego jakie zapadły w ramach kontrolowanego postępowania były prawidłowe, co nie jest równoznaczne z tym, że nie zawierają one uchybień. W szczególności przyjdzie zgodzić się ze skarżącymi, że uzasadnienie decyzji organu odwoławczego nie jest związane z przedmiotem sprawy, jednakże samo rozstrzygnięcie jest prawidłowe, a uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji w sposób jednoznaczny wskazuje przesłanki jakimi ten organ się kierował przy podjęciu swojego rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie decyzji organu odwoławczego w znacznym stopniu odnosi się do zarzutów sformułowanych przez skarżących w odwołaniu. Z tego też powodu dostrzegane przez Sąd uchybienie nie miało jednakże istotnego wpływu na wynik sprawy, a tylko w takim przypadku stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyczerpana byłaby przesłanka uwzględnienia skargi.
Takiego wpływu na wynik sprawy nie mają zamieszczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji informacje o tym, że stosownie do postanowień art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego skarżącym nie przysługiwał status strony w postępowaniu prowadzonym przez Burmistrza P., a zakończonym, decyzją z dnia [...] r. o pozwoleniu na użytkowanie wybudowanego pomieszczenia mieszkalnego. W tym zakresie należy w całej rozciągłości podzielić stanowisko wyrażone przez skarżących, że przepis ten nie ma zastosowania do nich. W szczególności należy zauważyć, że decyzja Burmistrza P. podjęta została nim przepis ten wszedł w życie, a dodatkowo do spraw wszczętych a nie zakończonych decyzją ostateczną zastosowanie miały przepisy dotychczasowe.
Tym samym zdaniem Sądu skarżący mogą w ramach przysługujących im uprawnień wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego domagać się uruchomienia postępowania w ramach trybu nadzwyczajnego celem wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Jednakże i to uchybienie organu odwoławczego nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy w niniejszym postępowaniu, z tego też powodu także nie zostały wyczerpane przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniesionej skargi.
Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.
su.