Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje możliwość złożenia zażalenia, odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
W zaskarżonej decyzji A.S. został pouczony o sposobie i trybie złożenia ewentualnego środka odwoławczego – odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C.. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że nie skorzystał z tej możliwości. W tej sytuacji skargę należy uznać za niedopuszczalną, gdyż jej przedmiotem jest rozstrzygnięcie wydane przez organ I instancji.
Nadto Sąd stwierdza, iż zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...], utrzymaną w mocy decyzją tego organu z dnia [...] r. nr [...]. Skargę na to ostatnie rozstrzygnięcie Sąd odrzucił postanowieniem z dnia 18 grudnia 2006 r. sygn. akt II SA/Gl 879/06. Orzeczenie to jest prawomocne. W istocie skargę wniesiono więc na akt nieistniejący w obrocie prawnym, co również czyni ją niedopuszczalną.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 i § 2 tej ustawy.