Uzasadnienie
Prezydent Miasta G., działając przez fachowego pełnomocnika w osobie J.G. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2008 r. uchylającego zaskarżony przez B.Z. akt Prezydenta Miasta z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu. Z zakresu udzielonego ww. pełnomocnikowi pełnomocnictwa wynika, że był on upoważniony nie tylko do sporządzenia, ale też do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarga kasacyjna została opłacona w znakach opłaty sądowej w kwocie (...) zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pisma wnoszone bezpośrednio do Sądu przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zgodnie zaś z art. 230 § 1 i 2 powołanej ustawy, skarga kasacyjna jest pismem wszczynającym postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, od którego pobiera się wpis. Z kolei z art. 219 § 2 ww. ustawy wynika, iż opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.
Skoro zatem skarga kasacyjna wniesiona przez radcę prawnego podlegała wpisowi stałemu w wysokości (...) zł, miał on obowiązek uiścić wpis bez wezwania. Tymczasem z akt sądowych wynika, że obowiązku tego nie dopełniono, albowiem pełnomocnik Prezydenta Miasta G. wniósł, w jego imieniu, do tut. Sądu skargę kasacyjną uiszczając wpis nie gotówką w kasie lub na rachunek sądu, lecz w znakach opłaty sądowej.
Z tej przyczyny Sąd na podstawie art. 221 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną jako nieopłaconą, odrzucił.