Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 4 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 45/11

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
Sędzia NSA Łucja Franiczek przewodnicząca
Rozpoznanie
w dniu 4 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi "A" Spółka partnerska w C. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie czynności związanych z przeprowadzeniem przetargu

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Uchwałą z dnia [...] r., nr [...] Zarząd Województwa [...], działając w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1590 ze zm.) w związku z art. 40 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.) oraz § 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości (Dz.U. Nr 207, poz. 2108 ze zm.), uznał za niezasadne skargi Spółki partnerskiej "A" w C. na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu ustnego ograniczonego na sprzedaż zabudowanej nieruchomości, stanowiącej własność Województwa [...], położonej w C. przy ul. [...].

Pismem z dnia [...] r. "A" Spółka partnerska w C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Zarządu Województwa [...], skargę na powyższą uchwałę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Stosowanie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

  1. - decyzje administracyjne,
  2. - niektóre postanowienia (wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty, ponadto wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie),
  3. - inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
  4. - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
  5. - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
  6. - inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
  7. - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 P.p.s.a.).

Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, zatem skarga wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie przedmiot skargi stanowi uchwała podjęta przez Zarząd Województwa [...] w oparciu o regulację art. 40 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz na podstawie § 11 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie sposobu i trybu przeprowadzenia przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości. Przepisy te regulują instytucję zaskarżania czynności związanych z przeprowadzeniem przetargu na zbycie lub oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości publicznych. Zgodnie bowiem z art. 40 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami każdy uczestnik przetargu może w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyniku przetargu ustnego lub doręczenia zawiadomienia o wyniku przetargu pisemnego, zaskarżyć czynności związane z przeprowadzeniem przetargu do wojewody, jeżeli przetarg dotyczył nieruchomości Skarbu Państwa, albo do organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli przetarg dotyczył nieruchomości stanowiących własność tej jednostki.

W razie wniesienia skargi właściwy organ wstrzymuje czynności związane ze zbyciem nieruchomości (§ 11 ust. 2 rozporządzenia).Natomiast w wyniku rozpatrzenia skargi wojewoda lub organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego może uznać skargę za zasadną i nakazać powtórzenie czynności przetargowych, przetarg unieważnić albo skargę uznać za niezasadną (§ 11 ust. 4).

Oznacza to zatem, że na gruncie przywołanej wyżej regulacji ustawodawca przewidział szczególny tryb kontroli procedury przetargowej dokonywany przez organ reprezentujący właściciela gruntu (w przypadku gruntów Skarbu Państwa - wojewodę, w przypadku gruntów gminnych - organ wykonawczy gminy).

W przepisach tych nie został natomiast określony charakter stanowiska zajmowanego przez organ na skutek złożenia takiej skargi. Dokonując rozważań w tym zakresie przywołać należy pogląd Sądu Najwyższego zawarty w uchwale z dnia 13 lutego 2003 r. III CZP 93/02 (OSNC 2003 r., Nr 11, poz. 146), zgodnie z którym rozstrzygnięcie skargi na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu (unieważnienie przetargu) zawarte w piśmie wojewody, jest jedynie deklaratywnym wyrazem przekonania organu administracji o wadliwości czynności postępowania przetargowego. Takie stanowisko nie jest więc władczym (administracyjnym), ani też jednostronnym (cywilnoprawnym) konstytutywnym rozstrzygnięciem, a może być uznane jedynie za cywilnoprawne oświadczenie Skarbu Państwa, złożone przez organ działający jako statio fisci, o nieprawidłowościach w dokonaniu czynności związanych z przeprowadzeniem przetargu. Zdaniem Sądu Najwyższego "jeżeli osoba ustalona w protokole z przeprowadzonego przetargu jako nabywca nieruchomości nie podzieli zapatrywania wyrażonego w piśmie organu administracji, to przez wytoczenie stosownego powództwa uruchomi tryb postępowania, w którym sąd zobowiązany będzie całkowicie samodzielnie ocenić prawidłowość ogłoszenia, organizacji, jak również przeprowadzenia przetargu oraz określić skutki prawne będące bezpośrednim rezultatem dokonanej oceny".

Uznając aktualność powyższego poglądu w obecnym stanie prawnym przyjąć należy, że stanowisko wyrażane w sprawie rozpatrzenia skargi składanej na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu stanowi element postępowania przetargowego kończącego się zawarciem umowy sprzedaży (oddania w użytkowanie wieczyste) nieruchomości. Co do zasady bowiem, zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność jednostek samorządu terytorialnego są sprzedawane lub oddawane w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu. Pokreślić przy tym wymaga owe stanowisko wywołuje skutki w sferze cywilnoprawnej, gdyż w istocie prowadzić może do uchylenia się od skutków prawnych przeprowadzonego przetargu (unieważnienie, nakazanie powtórzenia czynności przetargowych). Nie może być ono zaliczone do aktów z zakresu administracji publicznej, gdyż niezależnie od tego w jakiej formie stanowisko to zostanie wyrażone w istocie stanowi jedynie cywilnoprawne oświadczenie o wystąpieniu lub niewystąpieniu nieprawidłowości w czynnościach przetargowych i co za tym idzie element procedury zawierania umowy cywilnoprawnej.

W ocenie Sądu stanowisko wyrażane w sprawie rozpatrzenia skargi składanej na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu nie następuje zatem w postępowaniu administracyjnym, nie mieści się ono także w kategorii decyzji administracyjnej ani aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Stanowi bowiem rozstrzygniecie, które nie dotyczy uprawnień lub obowiązków strony wynikających z przepisu prawa. Natomiast z przywołanej regulacji określającej kompetencje organu w zakresie uznania za niezasadną skargi na czynności związane z przeprowadzeniem przetargu nie wynika, że przepis ten określa uprawnienie lub obowiązek strony o charakterze administracyjnoprawnym i to wynikający wprost z przepisu prawa (por. postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OSK 348/07, publik. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle powyższych rozważań stwierdzić wymaga, że zakwestionowana przez Spółkę uchwała nie daje podstaw do wniesienia na nią skargi do sądu administracyjnego, co obliguje Sąd do jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.