Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. A.L wniósł za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r., utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie Małopolskiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...] r., nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości [...] złotych. Ta ostatnia decyzja została wydana na podstawie między innymi art. 64 oraz art. 140aa ust. 1-3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 z późn. zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast stosownie do treści przepisu art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie zostało wydane przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którego siedzibą jest miasto stołeczne W.. W związku z powyższym zgodnie z treścią art. 13 § 2 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. nr 72, poz. 652) właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Na marginesie wskazać należy, że w sprawie nie ma zastosowania rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. nr 89, poz. 506 z późn. zm.), bowiem § 1 tego aktu wyraźnie określa zakres spraw, które zostały przekazane do rozpoznania wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę, ograniczając ten zakres do spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 z późn. zm.). W niniejszej sprawie natomiast decyzja została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. art. 59 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.