Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, a jego źródłem utrzymania się jest świadczenie emerytalne uzyskiwane w kwocie 1593 zł netto miesięcznie. W druku formularza wnioskodawca sporządził zestawienie swoich stałych, miesięcznych wydatków, z którego wynika, że czynsz za posiadany lokal mieszkalny wynosi 540 zł; rachunki za media opiewają na kwotę 480 zł zaś wykup niezbędnych lekarstw oraz koszty rehabilitacji oscylują w granicach 300 – 500 zł. Do druku skarżący dołączyć orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, z którego wynika, że jest on osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności, wymagającą wsparcia środowiskowego oraz pomocy osób trzecich w egzystencji.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
W realiach rozpoznawanej sprawy wskazać przyjdzie, że zasadniczym wydatkiem, do poniesienia którego zobligowany jest skarżący na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi w wysokości 100 zł.
Biorąc pod uwagę sytuację osobistą wnioskodawcy (wiek i stan zdrowia) oraz informacje dotyczące sytuacji materialnej uznać przyjdzie, że nawet uiszczenie stosunkowo niewysokiej kwoty 100 zł mogłoby zachwiać sytuacją materialną strony. Wydatki skarżącego kształtują się na poziomie około 1200 zł. Zarazem trudno zarzucić tym danym brak wiarygodności, co sprawia, że środki pozostające w dyspozycji strony służą zaspokajaniu elementarnych potrzeb egzystencjalnych. Z tego punktu widzenia uiszczenie wpisu oraz pozostałych kosztów postępowania mogłoby stanowić dla strony zbyt duże obciążenie.
Zważywszy na powyższe należało uznać, że brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku. Wobec tego, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.