Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i dalszym piśmie z dnia [...] 2006 r. R. P. zarzucił Urzędowi Miejskiemu w B. naruszenie porządku prawnego, obowiązującego na podstawie ustawy o własności lokali, wskazując na wadliwe ustalenie wskaźnika partycypacji w kosztach utrzymania nieruchomości wspólnej, jak metody określenia jego wielkości przy sprzedaży jego lokalu. Do skargi dołączono m.in. pismo Naczelnika Wydziału Mienia Gminnego i Rolnictwa UM w B. z dnia [...] 2006 r. w sprawie rozliczenia kosztów związanych z utrzymanie budynku przy ul. [...] w B..
Odpowiadając na skargę Prezydent Miasta B. wniósł o jej odrzucenie z braku właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zakres właściwości sądów administracyjnych wyznaczają przepisy art. 3-5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W świetle tej regulacji, niniejsza sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, jako że przedmiotem skargi nie jest akt lub czynność z zakresu administracji publicznej. Sądy administracyjne sprawują bowiem kontrolę działalności administracji publicznej jedynie wówczas, gdy podejmowana jest w formie władczego rozstrzygnięcia o prawach bądź obowiązkach stron. Organy administracji publicznej podejmują też działania jako podmioty, uczestniczące w obrocie cywilnoprawnym, zarządzając mieniem gminnym. Taka sfera działalności nie podlega jednak właściwości sądów administracyjnych. Stąd też spór na tle określenia powierzchni użytkowej budynku, udziału w częściach wspólnych oraz partycypacja w kosztach utrzymania nieruchomości – jako wynikły na tle zawarcia umowy ustanowienia odrębnej własności lokali i sprzedaży lokalu wraz z oddaniem w użytkowanie wieczyste części terenu, może być rozstrzygnięty jedynie na drodze postępowania cywilnej przed sądem powszechnym.
W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wydanie orzeczenia na posiedzeniu niejawnym uzasadnia przepis art. 58 § 3 tej ustawy.