Uzasadnienie
Dnia [...] do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. wpłynęło postanowienie Starosty R. z dnia [...] przekazujące sprawę roszczeń o wypłatę odszkodowania za bezzasadne wymuszenie na W.S. dokonania rozbiórki budynku mieszkalnego i gospodarczego.
Pismem z dnia [...] skarżący W.S. wniósł do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją Naczelnika Miasta i Gminy L. numer [...] z dnia [...]. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżący powołał się na treść art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego oraz podniósł, iż decyzji nr [...] nigdy nie otrzymał, nie wie na jakiej podstawie prawnej została wydana i w związku z powyższym nie mógł od niej złożyć odwołania. Ponadto podniósł, iż dokonał rozbiórki budynki mieszkalnego położonego na działce numer [...] przy ulicy [...] w L. albowiem "... ówczesne władze L. stosowały wobec mnie różne naciski, [...]..."
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. w związku z wnioskiem W.S. z dnia [...] wydał decyzję numer [...] z dnia [...] którą na podstawie art. 148 § 1 i § 2 w związku z art. 149 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego odmówił wznowienia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji organ podniósł między innymi, iż z dołączonych do postanowienia Starosty R. dokumentów wynika, iż skarżący W.S. złożył wniosek o wypłatę odszkodowania za wywłaszczenie oraz rozbiórkę budynku mieszkalnego zlokalizowanego na parceli numer [...] w L. przy ul. [...] w Urzędzie Wojewódzkim w K., który to Urząd postanowieniem z dnia [...] przekazał przedmiotowy wniosek W.S. do rozpatrzenia Staroście R. Ten z kolei decyzją z dnia [...] umorzył postępowanie albowiem w ocenie starosty nie doszło do wywłaszczenia, a parcela [...] została przekazana przez W.S. w formie darowizny I.W.
W.S. złożył od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody Ś., który decyzją z dnia [...] uchylił przedmiotową decyzję i przekazał Staroście R. sprawę do ponownego rozpoznania.
W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania Starosta R. podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko, iż wywłaszczenia nie dokonano oraz uznał, iż właściwym do rozpoznania sprawy w zakresie rozbiórki obiektu budowlanego będzie Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w R. Nadto w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji numer [...] z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. podniósł okoliczność, iż w aktach sprawy znajdują się dwa tytuły wykonawcze dotyczące nałożenia przez Naczelnika Miasta i Gminy L. grzywny w celu przymuszenia do wykonania decyzji numer [...], pierwszy z datą [...] (wynika z niego także, iż dnia [...] wysłano do zobowiązanego upomnienie) drugi z datą [...], natomiast z wyjaśnień W.S. wynika, iż wskutek egzekucji tych grzywien przez komornika, chcąc uniknąć dalszych kar ostatecznie w [...] budynek rozebrał.
Jednocześnie organ ustalił, iż przedmiotowej decyzji numer [...] nie udało się odnaleźć w archiwum Urzędu Gminy i Miasta C. a zatem brak dowodu potwierdzającego fakt, iż została ona skutecznie doręczona skarżącemu. Jednakże nie budzi wątpliwości w ocenie organu fakt, iż W.S. dowiedział się o przedmiotowej decyzji numer [...] w roku [...].
Organ zwrócił również uwagę, iż wnioskodawca W.S. nie przedstawił prawomocnego orzeczenia Sądu potwierdzającego fakt posłużenia się przez wydającego decyzję numer [...] fałszywymi dowodami a zatem brak jest podstaw do wznowienia postępowania w oparciu o regulację art. 145 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego.
Od powyższej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego numer [...] z dnia [...] odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie budynku mieszkalnego położonego na działce numer [...] przy ulicy [...] w L., zakończonego decyzją Naczelnika Miasta i Gminy L. z dnia [...] numer [...] nakazującej jego rozbiórkę, odwołanie do Ś. Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. wniósł W.S. podnosząc, iż żadnej decyzji o rozbiórce domu nie otrzymał, a tylko w [...] otrzymał ponaglenie o wykonanie decyzji i w tym samym czasie został zwolniony z pracy.
Na skutek przedmiotowego odwołania Ś. Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego w K. decyzją numer [...] z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego numer [...] z dnia [...] odmawiającej wznowienia postępowania podnosząc w uzasadnieniu decyzji, iż termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W ocenie Ś. Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego oczywistym faktem jest, iż W.S. o decyzji Naczelnika Miasta i Gminy L. z dnia [...] numer [...] dowiedział się już [...] albowiem sam przyznał, iż właśnie w [...] roku otrzymał od Naczelnika Miasta i Gminy L. ponaglenie z dnia [...] numer [...] i tytuł wykonawczy stanowiący podstawę egzekucji zobowiązania pieniężnego – grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku nałożonego w/w decyzją.
Od powyższego rozstrzygnięcia Ś. Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł skarżący W.S. ponownie podnosząc, iż żadnej decyzji o rozbiórce domu nie otrzymał, a tylko w [...] roku otrzymał ponaglenie o wykonaniu decyzji i w tym samym czasie został zwolniony z pracy.
W odpowiedzi na skargę Ś. Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, podkreślając, iż naruszenie przez wnioskodawcę przepisu art. 148 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego musi skutkować odmową wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem a tylko pod tym względem zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) podlega kontroli w niniejszym postępowaniu.
Bezspornym w sprawie jest, że decyzja o rozbiórce obiektu budowlanego położonego na parceli nr [...] w L. przy ul. [...] została wydana przez Naczelnika Miasta i Gminy L. w dniu [...] za nr [...]. Okoliczność ta jest bezsporna między stronami i to mimo faktu nie odnalezienia przedmiotowej decyzji.
Wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej powyższą decyzją skarżący złożył w dniu [...] twierdząc, że decyzji z dnia [...] nakazującej rozbiórkę nie otrzymał nigdy.
Zgodnie z art. 148 § 2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, a więc braku udziału w postępowaniu strony bez jej winy biegnie od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji i wynosi 1 miesiąc (art. 148 § 1 kpa).
Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania rozpoczyna się w dniu w którym strona dowiedziała się o decyzji, a nie w dniu doręczenia decyzji. Dzień doręczenia decyzji w ogóle nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją.
Z akt sprawy, w tym samej skargi wynika, iż skarżący wiedział o wydanej decyzji już w roku [...], kiedy to otrzymał ponaglenie do jej wykonania; a następnie w przedmiocie rozbiórki prowadził rozmowy z Naczelnikiem Miasta i Gminy w C., a wobec ich bezskuteczności rozebrał budynek w [...]. Fakt, że skarżący uzyskał wiedzę o wydaniu decyzji nakazującej rozbiórkę budynku mieszkalnego już w [...] potwierdzają także tytuły wykonawcze dotyczące nałożenia przez Naczelnika Miasta i Gminy L. grzywny w celu przymuszenia do wykonania decyzji z dnia [...]. Pierwszy z tych tytułów wykonawczych został wystawiony w [...], a drugi nosi datę [...].
Skoro więc skarżący wniosek o wznowienie postępowania złożył w dniu [...], a najwcześniej [...] – w przypadku potraktowania wniosku o odszkodowanie za wywłaszczenie i rozbiórkę budynku mieszkalnego skierowanego do Wojewody Ś. jako wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o rozbiórce – to wniosek ten został złożony po terminie przewidzianym art. 148 § 2 kpa. Ponieważ wnioskowi temu nie towarzyszyło podanie o przywrócenie uchybionego terminu zasadnie organ orzekający, zobowiązany do działania na podstawie przepisów prawa, wydał w oparciu o art. 149 § 3 kpa decyzję o odmowie wznowienia postępowania w sprawie.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) oddalił skargę.
su.