Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 8 lutego 2008 r., na skutek sprzeciwu wniesionego przez skarżącą A. M. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 24 grudnia 2007 r., na podstawie art. 252 § 2, art. 257 i art. 260 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej P.p.s.a., pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Od powyższego postanowienia w ustawowym terminie skarżąca wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 10 marca 2008 r., dostrzegając brak formalny tego zażalenia, wezwał skarżącą do jego usunięcia poprzez podpisanie zażalenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia. Zażalenie powinno bowiem czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym (art. 176 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.), zatem jak każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowe wezwanie skarżąca odebrała osobiście w placówce pocztowej w dniu [...] r., a zatem wyznaczony termin do uzupełnienia braku formalnego zażalenia upływał w dniu [...] r. Skarżąca mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, nie podpisała zażalenia. Stosownie do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną między innymi w wyniku nie uzupełnienia jej braków przez stronę w wyznaczonym do tego terminie.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.