Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 stycznia 2022 r., stanowiącym uzupełnienie wcześniejszej korespondencji e-mail, U. S. (dalej: "skarżąca") złożyła skargę na decyzję Marszałka Województwa Śląskiego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przez które to wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne.
W tym miejscu wskazać także należy, że na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z systemami wsparcia rodzin (Dz. U. z 2017 r. poz. 1428) z dniem 1 stycznia 2018 r. zadania Marszałka Województwa Śląskiego związane z koordynacją systemów zabezpieczenia społecznego przejął Wojewoda Śląski. Stąd też został on oznaczony jako organ administracji publicznej.
Natomiast odnosząc się do rozpatrywanej sprawy, podać trzeba, że zaskarżona decyzja jest decyzją organu I instancji, od której stronie przysługiwała możliwość wniesienia odwołania, co też zawarto w pouczeniu decyzji z dnia [...] r. Wynika stąd, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od ewentualnej decyzji wydanej przez organ II instancji, po rozpatrzeniu środka zaskarżenia od decyzji organu I instancji. Stąd też skarga na decyzję organu pierwszej I instancji jest niedopuszczalna.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.