Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu. W druku podała, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, na rachunku bankowym ma środki w wysokości 700 zł, zamieszkuje w budynku o pow. 120 m2 i wartości około 100.000,00 zł, a w skład jej majątku wchodzi również grunt rolny o pow. 1,050 ha. Wnioskodawczyni utrzymuje się z emerytury w wysokości 1070 zł, a do zasadniczych wydatków zaliczyła spłatę kredytu konsolidacyjnego w wysokości 10.888,73 zł – gdzie rata wynosi 181 zł oraz rehabilitację.
Na wezwanie referendarza sądowego strona sprecyzowała, ze w tym samym budynku, jednakże prowadząc odrębne gospodarstwo domowe zamieszkuje jej córka wraz z konkubentem; wspomniany kredyt konsolidacyjny przeznaczony został na spłatę zobowiązań powstałych w wyniku korzystania z kart kredytowych, co spowodowane było koniecznością leczenia; skarżąca zaś sama ponosi wszelkie opłaty związane z utrzymaniem, gdyż w budynku zainstalowane odrębne liczniki.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel.
Mając na uwadze powołane wyżej przepisy jak również treść oświadczeń strony i przesłanych dokumentów uznano, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Na powyższym zaważył przede wszystkim fakt, iż wnioskodawczyni, dysponując stosunkowo niskim dochodem samodzielnie utrzymuje się, a zasadności ponoszonych przez nią wydatków nie sposób zakwestionować. Również okoliczności dotyczące stanu zdrowia strony zostały pośrednio uprawdopodobnione za pomocą nadesłanych faktur za lekarstwa, a co za tym idzie, jej twierdzenia, dotyczące spłaty zobowiązań i źródeł ich powstania również zasługują na uwzględnienie.
W świetle powołanych okoliczności nawet fakt posiadania oszczędności w kwocie 700 nie zmienia postrzegania sytuacji materialnej strony, która w zasadzie jest w stanie zaspokoić swoje elementarne potrzeby egzystencjalne. Nie znaleziono przy tym żadnych podstaw aby zakwestionować wiarygodność oświadczeń strony odnośnie prowadzenia przez nią, odrębnego od córki gospodarstwa domowego.
Zważywszy na powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.