Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia Miejskiemu Zarządowi Ulic i Mostów w T. na budowę drogi dojazdowej do zabudowy jednorodzinnej przy ul. [...] - ul. [...] w T., na działach o nr 1 i 2. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego G. W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazał, iż zachodzi niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków poprzez przeprowadzenie przedmiotowej inwestycji na terenach rolniczych niezgodnie ze środowiskowymi uwarunkowaniami, co spowoduje wyłączenie tych terenów z produkcji rolnej.
Ustosunkowując się do wniosku skarżącego inwestor wniósł o jego oddalenie, powołując się na postanowienie Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r., nr [...], którym odstąpiono od obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. O oddalenie wniosku wystąpili również będący uczestnikami postępowania sądowego – M. P., P. M., A. W., B. W., D. K., J. K., M. M., D. M., K. B., D. B., A. W., R. W. Ich zdaniem planowana inwestycja nie może w żaden sposób zakłócać produkcji rolnej, gdyż nie przebiega ona przez tereny rolnicze skarżącego, lecz jedynie z nimi sąsiaduje. Zwrócili oni uwagę, że planowana inwestycja jest częścią składową większego przedsięwzięcia wobec tego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może skutkować całkowitym wstrzymaniem robót budowlanych, co ma znaczenie ze względów logistycznych, technologicznych i ekonomicznych.
Nadto, podkreślili, iż w obecnej chwili są oni zmuszeni do codziennego pokonywania drogi o nawierzchni w fatalnym stanie technicznym, zatem wstrzymanie realizacji inwestycji byłoby szkodliwe dla nich oraz innych mieszkańców ulicy [...].
Pozostali uczestnicy postępowania oraz organ odwoławczy nie ustosunkowali się do wniosku skarżącego.
Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył:
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, stanowi, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy, a zatem odnośni się jedynie do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym.
Okoliczności te sąd winien ocenić zarówno w stosunku do skarżącego, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać w takim samym stopniu wszystkie strony postępowania. Dodatkowo, należy zauważyć, iż wykonanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), jest realizacją "prawa zabudowy", określonego w art. 4 tej ustawy, w związku z czym wytrzymanie wykonania takiej decyzji winno mieć charakter wyjątkowy. Prawo to stanowi po części realizację konstytucyjnej zasady ochrony własności, winno zatem podlegać szczególnej ochronie.
Rozpatrując złożony wniosek należy mieć także na uwadze treść art. 35a ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji sąd może uzależnić od złożenia przez skarżących kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania takiej decyzji. Brzmienie przywołanego przepisu dowodzi, że postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę stanowić może dużą dolegliwość przede wszystkim dla inwestora mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż szkoda, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję.
Przenosząc powyższe rozważenia na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, iż działając z urzędu, jak również biorąc pod rozwagę okoliczności przywołane przez skarżącego, Sąd nie dopatrzył się przesłanek wstrzymania wykonania w/w decyzji, wyliczonych enumeratywnie w art. 61 § 3 ustawy. Natomiast podniesione przez skarżącego w uzasadnieniu skargi uwagi wskazujące na wady prawne zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania nie mogą być rozpatrywane. Dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie Sąd zajmie stanowisko, co do ewentualnego naruszenia przez organy prawa oraz jego skutków.
W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.