Uzasadnienie
Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...]r. nr [...] wydaną na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 kpa nakazano S. N. dokonania rozbiórki altany ogrodowej wybudowanej bez wymaganego pozwolenia na terenie Rodzinnego Ogrodu Działkowego "A" przy ul. [...] w Z. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzja ta została mu doręczona za pośrednictwem poczty do rąk jego żony w dniu [...]r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie co do terminu i sposobu wniesienia od niej odwołania.
W odwołaniu od powyższej decyzji złożonym w organie pierwszej instancji w dniu [...]r. S. N. podniósł, że przebuduje altanę "do wymaganej wielkości".
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 kpa [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przedmiotowego odwołania. W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że skoro decyzja organu I instancji została doręczona S. N. w dniu [...]r. to zgodnie z art. 129 § 2 kpa termin do wniesienia od niej odwołania upłynął [...]r. Odwołanie zostało zatem wniesione po ustawowym terminie, co zobowiązało organ odwoławczy do stwierdzenia uchybienia terminu, w sytuacji gdy odwołanie nie zawierało wniosku o jego przywrócenie.
W skardze do sądu administracyjnego na przedmiotowe postanowienie S. N. podniósł, że odwołanie od decyzji o nakazie rozbiórki złożył po terminie gdyż decyzję tę odebrała jego żona gdy on w tym czasie przebywał we W. Odwołanie wniósł zaraz po powrocie. Dalej stwierdził, że w związku z budową altany poniósł duże koszty i dlatego chciałby ją przebudować do wymaganych rozmiarów.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo podał, że doręczenie decyzji o nakazie rozbiórki do rąk żony skarżącego jako jego dorosłego domownika było zgodne z treścią art. 43 kpa (doręczenie zastępcze).
Na rozprawie sądowej w dniu 7 października 2010 r. skarżący dodatkowo stwierdził, że nie wiedział iż składając odwołanie może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem obowiązującego prawa a tylko pod tym względem podlegało ono kontroli w postępowaniu sądowym zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.). Poczynione przez organ odwoławczy ustalenia faktyczne nie budzą wątpliwości i nie zostały przez skarżącego w żaden sposób podważone a nawet zakwestionowane. Wynika z nich, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącemu dnia [...]r. w trybie przewidzianym art. 43 kpa tj. do rąk jego żony jako dorosłego domownika. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie co do terminu i sposobu wniesienia odwołania. Dla przyjęcia terminu doręczenia tej decyzji nie ma znaczenia, że skarżący przebywał w tym czasie przejściowo u córki we W. (co nie zostało zresztą w jakikolwiek sposób uprawdopodobnione).
Istnieje domniemanie, że odbierając korespondencję kierowaną do skarżącego, jego żona zobowiązała się (podjęła się) oddać pismo adresatowi. Tego domniemania skarżący zresztą nie zakwestionował. Doręczenie uważa się zatem za dokonane w dniu odbioru decyzji przez żonę, która mogła powiadomić przecież skarżącego o nadejściu przesyłki. Przyjęcie innej wykładni art. 43 kpa niweczyłoby zdaniem Sądu w ogóle sens tego przepisu.
Zasadnie w tym stanie faktycznym przyjął zatem organ odwoławczy, że odwołanie złożone w dniu [...] zostało wniesione po terminie. W sytuacji gdy składając odwołanie skarżący nie usprawiedliwił spóźnienia w jego wniesieniu ani też nie wniósł o przywrócenie mu uchybionego terminu, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego był zobowiązany zgodnie z treścią art. 134 w zw. z art. 129 § 2 i art. 43 kpa stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skoro takie właśnie orzeczenie wydał to jest ono zgodne z prawem. W tej sytuacji ani organ odwoławczy ani Sąd nie byli uprawnieni do badania legalności samej decyzji o nakazie rozbiórki, którą faktycznie skarżący kwestionuje.
Skarga jako nieuzasadniona podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).