Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podał, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną, zamieszkując w budynku o pow. 70 m2 i wartości około 200.000,00 zł. Oprócz tego skarżący posiada grunt o pow. 1,3 ha. Wnioskodawca zadeklarował, że nie posiada żadnego majątku, nie uzyskuje dochodów, otrzymuje rentę w wysokości 843 zł, natomiast jego żona otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1500 zł. Ze sporządzonego w druku PPF zestawienia wydatków wynika, że pochłaniają one łącznie 1123 zł miesięcznie.
Pismem z dnia 23 lutego 2017 r. wnioskodawca został wezwany do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez przedłożenie dokumentów obrazujących poziom i źródła dochodów oraz wysokość i strukturę wydatków. W terminie wyznaczonym do dostarczenia tych dokumentów skarżących uiścił wymagany wpis od skargi.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Analiza sytuacji materialnej strony nie pozwoliła stwierdzić, że jej stan majątkowy odpowiada przesłankom warunkującym przyznanie prawa pomocy.
Przede wszystkim zważyć przyjdzie, że zarówno skarżący jak i jego małżonka otrzymują stałe świadczenia, które, aczkolwiek nie są wysokie, pozwalają na opłacenie bieżących potrzeb. Nadwyżka, która pozostaje po zaspokojeniu potrzeb bytowych umożliwia zaś poniesienie kosztów postępowania, o czym najlepiej świadczy fakt uiszczenia wpisu od skargi będącego zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania.
Zważywszy na powyższe należało uznać, że brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku. Wobec tego, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.